çocuk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
çocuk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

9 Ocak 2011 Pazar

Ve..anne olmanın dayanılmaz hafifliği


Günler yoğun geçiyor. Hemen hemen hergün sadece 3-4 saat uyuyarak gidiyorum işe. İş çok yoğun tempolu, bazen yemek saatimi bile 20 dk kullanıp dönüyorum işleri tamamlamak için.

Dolayısıyla eve de yorgun gelip, oğlanla azıcık vakit geçirip(onun enerjisine harcayacak enerji bulabilirsem kendimde) ona yetmeye çalışıyorum. Sonra onun banyosu, uyku saati derken bakıyorum saat 22:00 olmuş. Ee hadi biraz yemek yiyeyim deyince saat 23:00 gibi oğlanın gece maması, ertesi gün yoğurdu hazırlığı falan... gece yarısı yatıyorum ne bişey okumuşum ne de doğru düzgün birşey izleyebilmişim..sonrası gece oğluşuma kalkışlar ve sabah 5:30 da uyanıp işe gitmece...

yine de oğlan " anneee" diye seslenip bana başkasının anlamayacağı şekilde öpücük veriyor ya.. dünyalar benim oluyor. "bütün yorgunluğum gidiyor" falan diyemeyeceğim yalan gitmiyor ama gerçekten dünyalar benim oluyor..


Bu haftasonu 1 yaş aşıları ve tahlilleri vardı. Bir türlü alamadılar kanı, heryeri delik deşik oldu ama kan damardan çıkar çıkmaz pıhtılaştığı için alamadılar, çıkan kanlar da çöp oldu. Tüm hastaneyi ayağa kaldıracak kadar ağlaması, yüzünün şişmesi kasılması da yanımıza kar kaldı lös kös eve döndük gelecek hafta tekrar gitmek üzere.

Kan almaya çalışmadan önce hemşire kim daha dayanıklı demişti de anlamamıştım, sonra oğluşum o korkunç şekilde emziğin altından "acıyo anne" gibi bişey söyleyince içim aktı, oğlanı kucaklayıp ben de başladım ağlamaya.. evet ben dayanıklı değilim.... evet belki doğum yaparken normal doğum yapıcam, epidural de istemem diye 11 saat tüm o acılara dayandım, ama oğlumun 1 damla göz yaşına bile dayanamıyorum kaldı ki öyle canı yana yana kasıla kasıla ağlayacak.


Allahım bu nasıl bir duygu böyle, neler yaşatıyor biz kadınlara... ne muhteşem, ne tarifi imkansız, ne kutsal, ne mucizevi...



Resim kaynak

13 Nisan 2010 Salı

Ufacık Tefecik İçi Dolu Fıçıcık


Ufak desem ufak değil, büyük desem büyük değil (belki büyük ama ben kabullenmek istemiyorum) bir sorunsalım var.
Aslında çalışan birçok annenin sorunundan benimki. "Bakıcı" sorunu!
Hamileliğim boyunca sanki hiç bakıcı ile çalışmayacakmışım gibi bu konuyudüşünmedim bile, aman hallolur nasılolsa dedim. Belki de aklıma getirmekten bunun derdi ile yüzleşmekten korktum kimbilir.
İşe başlamadan 2 hafta önce bir bakıcı ile anlaştık, kadın bebek hemşiresiydi ve oldukça da işinin ehliydi. Ancak 2. gunun sonunda baştan konuştuğumuz ve yaparım dediği birçok şeyi yapamayacağını söylemeye başladı. Tamam dedik yapma, sen arada yardımcı ol yeter. Nasıl olsa bebeğimize iyi bakıyordu dimi? Ama işler bununla kalmadı, artık anlatmaktan sıkıldığım birçok şey oldu,kaprisler yaptı vs. Hadi yine tamam dedik, 3 aylık bebeğimi bırakacaktım ve sonuçta iyi bakılıyordu. Gitmek istedi, korkuyorum çok düzenlisiniz diye absürd bir bahane öne sürdü yine ikna etmeye çalıştık olmadı. Peki dedik o zaman git, ondan yaşca daha küçük ve daha az tecrübeli birini getirdik, 1 hafta birlikte kalın onu eğit dedik. İşte burada herşey ters dönmeye başladı. Biz kızı işe aldıktan sonra eski dadımız;" aslında ben sizi çok seviyorum da, siz bana çok iyi davrandınız da...vs" demeye başladı, biz de ayrılacak ya duygusallaştı diye düşünüyoruz.
Evet sonrasında tam tahmin ettiğiniz gibi iş ben kalayım siz bu kızı gönderine vardı. Yahu sana bunca zamandır neredeyse yalvarıyorduk da niye kalmadın kız gelince niye bizi kıskandın. Ben tabiki çok üzüldüm, yeni işe aldığım kızı da bahanesiz gönderemeyeceğim ve bana şimdiden bunu yapan eski bakıcıya da güvenip kal diyemeyeceğim için eskisini gönderdim.
Neyse yani şu kısacık 3 haftada 1 seneye sığdıracak kadar bakıcı anım oldu bilesiniz.

Elbette ki bir anne olarak gönül istiyor ki,bebeğinizin yanında güveneceğiniz biri olsun ve en az 4-5 yıl hiç değişmeden onunla kalsın ama ne mümklün. Ben çok üzülünce bir arkadaşım bu gerçeği önüme koydu. Kabullenmeliyiz, çocuklarımız da kabullenmeli şartlarımız ne yazık ki bu.
En az 2 sene , 3 sene belki de 10 tane bakıcı değişecek çünkü biz çalışan anneleriz ama umalım ki çocuğumuzun başına kötü birşey gelmesin.
Şimdi eve kamera kurdum psikopat gibi tüm gn onları izliyorum.
Tam BBG KABUSU ya :)