NOTHING

STEVE MADDEN mi geçiniz...

2011-10-13T09:45:00.000+03:00

Kış geldi neredeyse, gelmesinden önce de karı-koca evdeki fazlalıklardan kurtulduk. Son 1-1,5 yıldır giyilmeyen, yüzüne bakılmayan ne varsa doldurduk poşetlere verdik. Kıyafetler, ayakkabılar, biriktirilen dergiler... herşey.. Oğlanın ufalanlarından da ayıracaklarımızı ayırdık, oyuncuklarını ise ay grubuna göre poşetledik ve üzerine ay grubunun yazdığı etiketler yapıştırdık.
Bu ay verimli bir aydı anlayacağınız.
Amma velakin, ayakkabılardan giyilmeyenleri verirken biliyordum ki bunların yerine yeni sezonda mutlaka 1-2 tane koymam gerek:) Hem ayakkabı severlikten hem ihtiyaçtan aslında..
Zira,ayağımda çok çok rahat etmediğim tüm ayakkabıları da vermmiştim.
...
2 gün önce de bizim kızlarla ayakkabı markaları üzerine yoğun bir sohbet etmiştik. Zira kış için işe de giiyebileceğim rahat bir babete ihtiiyacım vardı. Markaları sınıflandırmaıyorum ben çünkü her markanın bir şekilde hem iyisi hem kötüsü oluyor, keşke olmasa ama oluyor. Örneğin Elle'den aldığım çizmelerden çok memnunken ayakkabılarından olamayabiliyorum ya da Nine West çizmelerim çok dayanıksız çıkmışken ayakkabılarımı daha uzun süre kullanabiliyorum.. gibi.
Sohbetimiz sırasında Ürdünlü bir arkadaşım, "çok şaşırıyorum" dedi. Mesela onlarda sadece İtalyan ya da Çin malı ayakkabılar varmış ve Çin malları çok kötü diye kesinlikle almazlarmış ve Nine West, Steve Madden gibi markalarda Çin'de ürün yaptırdıkları için hem orada çok ucuza satılıyormuş hem de çok yüzlerine bakılmıyormuş.
Ben artık dünyanın en iyi markalarının bile Çin'de ürün yaptırdıklarını, Çin'de de en iyisinin de en kötüsünün de yapılabildiğini bildiğim için çok katılmadım buna. Hem dünya kadar Nine West'im 2-3 çift de Steve Madden'im vardı :)

Tüm bunların üzerine tesadüfen bu sabah, iş yoğunluğundan dolayı uzun süredir bakmadığım alışveriş sitelerine gireyim dedim. Baktım markafoni'de Steve Madden kampanyası var. Daldım içeri...
Ve sükut-u hayal. Gerçekten inanılır gibi değil. Aşağıdaki resmi screenshot ile siteden aldım. Bu kadar fiyata bu ayakkabıları satmaya nasıl utanmıyorlar inanamıyorum. Kalite kalite olabilir , fiyata göre derecelendirilebilir ama kendini "marka" adleden bir şirket etrafında açık seçik yapışkanları fırlamış bir ayakkabıyı satmamalı.
Bu noktafa Ürdünlü arkadaşıma katılıyorum, ve bunun gibi markaların burada bu rezaletleri bu fiyatlara satmalarına anlam veremiyorum.
Sonuç olarak Steve Madden mi, geçiniz...

KİLO VERMENİN HAFİFLİĞİ

2011-08-24T10:53:00.006+03:00

Evlilikti, doğumdu derken aldığım tüm kilolar uzun zamandır üstüme yıkılmış ve 58 kg'dan evlenirken 62'ye çıktığım süreci 83 kg ile tamamlamıştım.

Aralık ayı'nda bu işe başlayınca şirketin yemeklerinden hiç hoşlanmadım ama öyle ücra ve şehir dışı bir yerdeyiz ki, çok fazla da seçeneğim yoktu. Ben de yemek zevkine çok düşkün bir insan olarak, bunu lehime çevirmeye karar verdim. Öğle yemeklerinde neredeyse sadece çorba ve salata yiyebildim ve bir zaman sonra 5 kg kaybettiğimi farkettim. Sonrasında ise bir diyetisyenden yardım aldım ama önceki deneyimlerinden rejim yapma olayına karşı bir sıkıntım olduğunu bildiğim için de bunu oldukça soft gerçekleştirdik ve aslında canımın istediği herşeyi yediğim ama daha az yediğim bir sisteme oturttuk. Tek fark (ve aslında benim için çok farkettiren fark) sabahları aç karna bir dilim taze ananas yemem olmuştu. Bu sayede çook uzun bir süreçte( 8 ay gibi) toplamda 10 kg verdim ama hızlıca 10 kg vermekten 100.000 kat daha iyi olduğunu bildiğim için ve istediklerimi yiyebildiğim için de mutlu oldum...
Şimdi sadece kilomu koruyorum ama en kısa zamanda tekrar düzene girip bir 10 kg daha verip bu defteri çoook daha mutlu bir insan olarak kapatmayı hedefliyorum.

Gariptir ki, böyle iyisin sıkma canını, güzel görünüyorsun diyen eşim bile 10 kg'ı verdikten sonra iyiki verdin, süper oldun gibi laflar etmeye başladı, daha önceki sözlerinin ne derece benim moralimi bozmamaya yönelik olduğunu şimdi anlıyorum :)

Darısı bu kiloları vermek isteyip de veremeyenlerin başına :)

resim buradan

ÇOCUKLARIMIZI KURBAN ETMEYELİM...

2011-08-05T09:01:00.002+03:00

CENNETTEN BIR KOKU OLABİLİR MİYDİ DUYDUĞUM...

2011-07-04T23:42:00.009+03:00

BİŞEY SÖYLEMEYE GEREK YOK, 2 GUNLUGUNEYDİ BELKİ AMA 1 HAFTALIK DİNLENDİM BEN...

küçük keşifler..

2011-06-14T09:19:00.009+03:00

bazen öyle yerler keşfedersiniz ki, gittikçe mutlu olursunuz, başkalarının da orayı bilmesini, beğenmesini isterseniz. İşte bunlardan birisi de Büyükçekme'deki KİPER PASTANESİ

bana burayı tanıtan arkadaşıma minnettar olduğum gibi umarım benden burayı öğrenenler de minnettar olur:)

dışarıdan bakıldığında sadece bir pastane aslında ama açıkcası İstanbul'da yediğim en güzel mantıyı yapıyorlar.

ipek gibi kaygan bir hamur, belli ki incecik. Ağızda dağılıyor, mideyi hiç rahatsız etmiyor.

yoğurt süzme yoğurt gibi ama o da incecik.

sürekli yenebilir,hiç ağırlık yapmıyor.

ben öyle kolay yemek beğenmem ama burası gerçekten bu işi çok iyi yapıyor. Hatta o kadar aklım buradaki mantıda kalıyor ki, geçen gün kayınvalidemin yaptığı mantıyı yerken," uff karşıda bir mantıcı var, müthiş" diyerek pot kırdım. Kaldı ki kayınvalidem en çok mantısı ile övünür.

napalım, orası gerçekten iyi bu konuda.

denemenizi tavsiye ederim.

web siteleri: http://www.kiper.com.tr/

SONUNDA...

2011-06-12T02:14:00.009+03:00

Ayy bu kadar ayrı kalır mı bir insan blogundan. bilmiyorum kalıyor galiba işte.

o kadar çok seyahat ediyorum ki, neye nasıl yetişeceğim bilemiyorum...

hergun evden işe ettiğim seyahati(bu yolculuk falan değil bildiğin uzun bir seyahat yahuu) mi sayayım yoksa iş gereği uçtuğum yerleri mi...

buarada oğluşum o kadar büyüyor ki ve ben yetişemiyorum çoğuna:( goruyorum herşeyine şahidim ama yorgun ve bitkin vaziyette...

benim tontişimmmm...

kendime soz veriyorum cok yazıcam bloguma (inşallah)

..gezilerden 1-2 kare

ÇALIŞMA, DÜŞÜNME VE ENERJİ

2011-03-23T09:57:00.005+02:00

Bazen işler istediğimiz gibi gitmez evet ama şartlar gereği o gitmeyen işleri kabullenir ve devam ederiz yolumuza..

Yeni bir kitaba başladım, Gretchen Rubin'den Mutluluk Projesi... Orada hoşuma giden bir maddesi var " HİSSETMEK İSTEDİĞİN ŞEKİLDE DAVRAN" Bu madde istediğimiz gibi gitmeyen işler için de geçerli..Yolunda gitmeyebilir ama şartların buysa sürekli kendine eziyet çektirmektense hissetmek istediğin şekilde davranıp motivasyonunu koruyabilirsin. Daha güler yüzlü olmaya çalışıp, daha enerjik olmaya çalışabilir, sürekli boynu bükükler gibi gezeceğine evet istediğim bu değil belki ama hissetmek istediğim şu ve bu zamanı hisstemek istediğim gibi geçireceğim diyebilirsin.

Dün Nilüfer'in (DecafLatte) blogunda çok güzel bir söze rastladım buradan da paylaşmak istiyorum;

"Just when you think it can't get worse, it can. And just when you think it can't get any better, it can" - Nicholas Sparks.

Tüm bunları niye mi yazdım, plaza haytına, kurumsal hayata, ve burada birlikte çalıştığım insanlara alışamadım. Çok fazla hırs, rekabet ve birbirini sürekli ezmeye çalışmak bana göre değil. Eminim herkes "bana göre değil" diycektir ama yok gerçekten bu tanımlamalar bazı insanlara göre biçilmiş kaftan ve 6 yıldır çalıştığım yer, birlikte çalıştığım iyi insanlardan sonra burası bana kurtlar sofrası gibi geldi.

İnsanlar sürekli senin yaptığın işleri sahipleniyor ve "ben" diye öne çıkıyorsa, en ufak anda bile laf çarpıp seni ezmeye çalışıyorsa, senin tecrübelerinin 100 'de 1 'ine bile sahip olmayan tipler ukalalık taslıyorsa bence gitme vakti gelmiştir.

Ama iş bulana kadar kendimi yiyip bitirmektense ve motivasyonumu düşürmektense ( ki bikaç haftadır bunu yapıyordum) karar vedim hissetmek istediğim şekilde davranacağım ve enerjimi yüksek tutacağım...

Umarım hepimiz yaparız.

Ve..anne olmanın dayanılmaz hafifliği

2011-01-09T23:53:00.006+02:00

Günler yoğun geçiyor. Hemen hemen hergün sadece 3-4 saat uyuyarak gidiyorum işe. İş çok yoğun tempolu, bazen yemek saatimi bile 20 dk kullanıp dönüyorum işleri tamamlamak için.

Dolayısıyla eve de yorgun gelip, oğlanla azıcık vakit geçirip(onun enerjisine harcayacak enerji bulabilirsem kendimde) ona yetmeye çalışıyorum. Sonra onun banyosu, uyku saati derken bakıyorum saat 22:00 olmuş. Ee hadi biraz yemek yiyeyim deyince saat 23:00 gibi oğlanın gece maması, ertesi gün yoğurdu hazırlığı falan... gece yarısı yatıyorum ne bişey okumuşum ne de doğru düzgün birşey izleyebilmişim..sonrası gece oğluşuma kalkışlar ve sabah 5:30 da uyanıp işe gitmece...

yine de oğlan " anneee" diye seslenip bana başkasının anlamayacağı şekilde öpücük veriyor ya.. dünyalar benim oluyor. "bütün yorgunluğum gidiyor" falan diyemeyeceğim yalan gitmiyor ama gerçekten dünyalar benim oluyor..

Bu haftasonu 1 yaş aşıları ve tahlilleri vardı. Bir türlü alamadılar kanı, heryeri delik deşik oldu ama kan damardan çıkar çıkmaz pıhtılaştığı için alamadılar, çıkan kanlar da çöp oldu. Tüm hastaneyi ayağa kaldıracak kadar ağlaması, yüzünün şişmesi kasılması da yanımıza kar kaldı lös kös eve döndük gelecek hafta tekrar gitmek üzere.

Kan almaya çalışmadan önce hemşire kim daha dayanıklı demişti de anlamamıştım, sonra oğluşum o korkunç şekilde emziğin altından "acıyo anne" gibi bişey söyleyince içim aktı, oğlanı kucaklayıp ben de başladım ağlamaya.. evet ben dayanıklı değilim.... evet belki doğum yaparken normal doğum yapıcam, epidural de istemem diye 11 saat tüm o acılara dayandım, ama oğlumun 1 damla göz yaşına bile dayanamıyorum kaldı ki öyle canı yana yana kasıla kasıla ağlayacak.

Allahım bu nasıl bir duygu böyle, neler yaşatıyor biz kadınlara... ne muhteşem, ne tarifi imkansız, ne kutsal, ne mucizevi...

Resim kaynak

KURUMSAL YAŞAM'a GEÇİŞ

2010-12-15T00:04:00.004+02:00

3 buçuk ay oldu ajans hayatım sona ereli..
6 senedir aynı yerde çalışmanın bende yarattığı müthiş bir güven duygusu vardı ve ajansın kapanması ile hapishaneden salıverilen ve nereye gideceğini bilmeyen mahkumlara döndüm aslında..

çalışsam, çalışmasam, bebişle hayatıma anne+ev hanımı olarak mı devam etsem derken..
İstanbul'da çalışmayan birtek yakın arkadaşım olmadığı gerçeği ile yüzyüze kaldım...

Oğluşumu çok sevsemde çalışan bir anne olarak daha mutlu olacağımı ve bunun da ona daha iyi yansıyacağına karar verdim.
Ve böylece;
İlk defa bir kurumsal hayata geçiş yaptım...

İlk defa servisle işe gidiyorum :) (ama 5:30 da kalkmam gerekiyor)
Plaza hayatı beni mahvetti, havalandırma sistemine alışamadım
insanlar arılara benziyor:( 4 'lü grup masalarda çalışıp, yemek ve çay saati dışında dışarıya çıkmıyor.. toplu olarak asansör sırası beklemek falan çok komik
Plaza'ya dışardan yiyecek(bisküvi,kraker ..vs) sokmak yasak(sanki içerde kafe var da)
Plaza'ya dışardan çiçek gelmesi de yasak(yani iş tebriği için gönderilen çiçekleri masanıza çıkarmanız yasak, ancak akşam eve dönerken resepsiyondan alıp eve götürebiliyorsunuz)

Bunca zamandır çok yoğun tempomuz bile olsa kakarakikiri'ler,hep beraber akşam dışarı çıkmalarla, aradaki molalarda oynadığımız dartlarla geçirdiğim çalışma hayatım bir anda kapalı plaza hayatına döndü...

Şimdilik alışamadım bu hayata, bu kurallar silsilesine ama ... bakalım deneyip göreceğiz...

CİCİLER

2010-11-10T22:54:00.004+02:00

Tanya'nın bloğunda görüp bayılmıştım Aliş'in isimli emziklerine. Kendisi süper bir kişilik olarak hemen aldığı yeri belirtmişti ve çok da yardımcı olmuştu.

Aslında siparişlerim geleli çok oldu, paketlerini de açmadan hemen fotoğraflamıştım ama malum yoğunluk bir türlü yayınlayamadım.

Oğluşumun ihtiyacına ve ayına göre verebileceğim tüm siparişleri verdim. Burada görüklerinizden biraz daha fazlası var aslında 2. siparişle gelen ama onları fotoğraflamamışım.

Hepsini kullandık ama bu ay diş fırçalamaya da başlayacağız ve yukarıda gördüğünüz diş fırçasını da artık açaçacağız... yuppiii

Bu siteden aldığınız tüm ürünlerin en büyük özellikleri tüm ürünlerin BPA Free olması.

Malum 2 haftaya kadar önce Türkiye'de satılan tüm biberon-emzik markaları BPA içeriyordu. Yoğun baskılar sonucu şimdi artık üzeri BPA Free damgalı ürünleri görmeye başladık..

BPA ile ilgili detaylı içeriğe Tanya'nın bloğundan ulaşabilirsiniz... buradan...

Oğlum bu cicilerini çok sevdi, buradan Tanya'ya tekrar teşekkürler ederim vesile olduğu için

BEN SEVMEDİM BU ÇİYA'yı

2010-10-20T21:43:00.006+03:00

Çok övgü okudum aman ne...

En sevdiğim blogta (cafefernando) Cenk çok övmüştü, gidememiştim çok üzülmüştüm.

Sonra ne zaman bir dergi açsam ya da Hürriyet Pazar'ın yeme içme listelerine baksam hep en üstteydi o...

Yine geçen gün uçaktaki dergide ratgeldim "İstanbul Eats" diye bir dergi var yine onun Top 10'inin en üstündeydi.

Tamam dedik hemen gidiyoruz.

Tüm yenilecek içilecekleri yazılanlardan not ettik ve oğlanı da peşimize taktık gittik Çiya'ya..

Bir Çiya Kebapçısı vardı bir de Çiya Sofrası.. Biz yazılanlardan yola çıkarak Çiya Sofrası'nı tercih ettik.

Sonuç mu; bizim için tam bir hayal kırıklığı oldu..

Vişneli köfteden, patlıcan dolmasına, bir sürü yemek söyledik ortaya..

Patlıcan tatlısından, kabak tatlısına, kerebiçe kadar da tatlıları söylemiş olduk buarada..

3 kişi gittik(oğlan hariç tabi,o şanslı olarak evden getirdiğim kendi yemeğini yemişti)..

Hayır birimiz beğenmese birimiz beğenir değil mi..

Haa, yenir mi yenir evet ama bence övgüye değer bişey yok...

Ayrıca hadi yemekler kötüydü, servis nasıldı derseniz o da gayet karışıktı bence..

Belki de kötü günlerindeydiler.... Olabilir mi olabilir.. Tabi ki başkaları beğenebilir hatta bayılabilir ama bizim damak tadımıza uymadı diyelim o sebeple bir daha tercihi zordur bizim için.

Tabiki fotoğrafların kaynağı kendi web siteleri.. tık

gece-bu saatte ne yenir...hımm yada ne yenmez

2010-10-03T01:41:00.007+03:00

ne yapayım dayanamadım... açtım paketi löpür löpür yuttum şu aşağıdaki güzellikleri...

yummmy HACI BEKİR..

saat kaç? gece neredeyse 02:00...

ben napıyorum,yiyorum.. hem de doğum sonrası kilolarımı verememişken..

ühühüh..

olsun ama tadı çok güzel. en sevdiğim hem..çifte kavrulmuş fıstıklı...

PİŞMANIM ama yine olsa yine yerim...

ühüü..yummy..ühüü.. (bu böyle gider)

What's Kanal D's fAULT?

2010-09-28T23:09:00.004+03:00

Artık Kanal D izleyemiyorum, kumanda ile geçerken bile hızlıca geçmeye çalışıyorum aman bir dizi tanıtımına denk gelmeyeyim diye..

Niye mi?

YAPRAK DÖKÜMÜ

ÖYLE BİR GEÇER ZAMANKİ

FATMAGÜL'ÜN SUÇU NE.. VB

Dayanamıyorum çünkü, içim kalkıyor bu kadar acı görünce.

Hele , Öyle bir Geçer Zamanki tanıtımında sürekli o küçük çocuğu ağlatıyorlar ya. Allahım diyorum olamaz böyle birşey tüylerim diken diken oluyor..

Bu sezon evde Kanal D'yi yasaklıyorum...

MR.NOBODY

2010-09-20T21:48:00.006+03:00

anlatması güç bir film aslında... ben de başta sevdim mi emin olamadım. iyi film mi kötü film mi söylemesi zor... ama tüm bu arada kalmışlıkların arasında bence iyi filmdi. Gerçi izlerken çoğu zaman anlamsız geldi, kapatsam mı dedim sonra anlamsız gelen bu kurguların hem görsel olarak hem de anlatım olarak ne kadar güçlü olduğunu farkettim.

İnanılmaz sondtrackleri var gerçekten süper, filmden daha fazla etkiliyor belki de..

Jaco Van Dormael in hem yazıp hem yönettiği 2009 Norveç yapımı filmde, başrollerde Jared Leto, Diane Kruger rol almakta..

Filmin konusunda gelince;

Basitçe, yaşımız ne olursa olsun vereceğimiz kararların hayatımızda ne denli büyük değişikliklere yol açacağının anlatıldığı bir film..Hayatta her olasılık mümkündür. Bu durum özellikle de küçük Nemo Nobody için geçerli...

Daha açmak istemiyorum spoiler'a girebilir.. ama salim kafa sessiz sedasız izlenmesi gerekir..

40 YILDA 1 YAZAR!

2010-09-16T22:08:00.007+03:00

Aydan aya yazar oldum. Aylık çıkan 2 satırlık dergi gibi...

Olsun yine de yazmaya devam;

2 aydır yazacağım ama bir türlü yazamadığım birşeyi yazacağım.

Nesfit Fruits 'ü daha önce de dediğim gibi çok seviyorum ama bu seneki crispy tadının hoşuma gitmediğinden bahsetmiştim. Ben de bunu Nesfit yetkililerine sormak için sitelerinin görüş bölümüne bu soruyu açıklayan bir yazı gönderdim.

Aynı gün içinde bana telefonla geri dönmeleri bir yana 15 gün sonra elime aşağıda bulunan paket ve çok zarif bir mektup geçti.

Zira mektupta, belirttiğim gibi gevrek tadının artık daha farklı olduğunu çünkü gevrek için ürün aldıkları yeri değiştirdikleri ve bu sebeple değişen ana ürün maddesi nedeniyle hafif bir farklılık olabileceği yazıyordu.

Paketin içinde ne mi vardı; süper gevrekler ve bir spa seti..

Çok mutlu ettin beni Nesfit , sen de mutlu ol emi :)

ZAMANE KAHVESİ

2010-08-23T22:59:00.005+03:00

Doğumdu, işteki değişikliklerdi derken uzun zamandır yeni yerlere gidemiyorduk.

Geçen akşam maaile klasiklerimizden (ki Pesto soslu Acı Ispanaklı beyaz peynirli pizza) önce NumNum yemeği yedik.

Bütün bahçe doluydu tabi ve biz bebekle arka kısımda bir yere geçtik ve bir de ne görelim tüm bebekliler-çocuklular orada..Çok komik bir görüntüydü açıkcası:) tecrit bölgesi gibi..

Neyse sonra kocişim beni daha önce gitmediğim bir yere götürdü. Buraya... Zamane Kahvesine..

Biz Suadiye'dekindeydik ama Nişantaşı'nda da varmış şubesi.

Çok sevdik. Yavaştan,zevkli bir müzik var fonda, eski pastaneleri andıran upuzuun bir pasta dolabı. Herşey kırmızı-beyaz. Bembeyaz masalar, sandalyeler. Kıpkırmızı minderler-şemsiyeler.

Kahveleri tadında, çayı, pastası lezzetli(zaten Pelit Pastacılığın bir kuruluşuymuş)...

Bir de hesabı isteyince hesaplar tavla tahtasında gelmez mi...
Sevdik biz burayı..

UCUZ KAÇIŞ NOKTASI...

2010-08-02T14:56:00.007+03:00

Ben yıllardır girmemiştim Batik mağazalarına..

Benim bildiğim salaş, hippi ve çoğunlukla üstüne para verilse giymeyeceğim tarzda kıyafetler satardı Batik.

Bu sene açılan Kozzy Avm'deki Batik mağazasının önünden 2-3 kere geçtim aynı hislerle, dışardan 1-2 elbise gözüme çarpınca girmeye karar verdim ve iyi ki de karar vermişim.

Batik, tarzını inanılmaz değiştirmiş. Belki ben yeni keşfettim, belki herkes çoktan biliyordu ama hem çok şık hem de çok uygun fiyata çok güzel kıyafetler satıyor.

Uzun zamandır aradığım basic bodyler vardı, şu heryerde var aslında dediğiniz türden ama ben kilolarımı örtmek için biraz uzunlarından arıyordum. Orada hemen hemen her rengini buldum hem de 8,95 TL'ye... Süper değil mi?

Ayrıca sadece Kozzy'deki satış görevlileri mi öyle bilemiyorum ama harika satış görevlilerine sahipler. Reyonda olmayan ama stokta görünen bodyleri depoda da bulamadıkları halde (ki içerisi çok yoğundu) mağazayı deşip buldular bana...

Bir tane daha ucuz kaçış noktası elde ettim çok mutluyum..

İlgilenenlere duyurulu şu sıralar heryerde olduğu gibi bayağı bir indirim de var ayrıca...

99 francs (1997)

2010-07-20T10:05:00.009+03:00

Geçenlerde önceden yarımyamalak izlediğim bir filmi tekrar izledim...

Frederic Beigbeder in bestseller romani 99 francs'in sinemaya uyarlandığı yine aynı adı taşıyan filmiydi izlediğim.

Filmin ana konusu olan reklam dünyası da bizim sektör olunca insan daha çok etkileniyor belki ama 2 gün atamadım filmediki görüntüleri kafamdan..

Soluksuz bir çırpıda izlenecek, üzerine çok şey konuşulabilecek ama esasen düşündürtecek bir film.

Film; "Reklamcılık,Uyuşturucu,Seks,Tüketim" etrafında geçiyor ama dan dan çarpıyor yüzünüze bildikleriniz.

Filmden bazı kareler ekledim, buarada filmin ana karakteri "Octave"ı oynayan Jean Dujardin'in performansı müthişti...

Filmin konusu ve oyunculardan ziyade ayrıca film yapım tekniği, kullanılan renkler, canlandırmalar, arka planlar da bir o kadar başarılıydı..

ŞİDDETLE ÖNERECEĞİM BİR FİLM.

Keyifli seyirler...

Çok uzun sürdü biliyorum

2010-07-20T09:51:00.005+03:00

Çok uzun sürdü biliyorum. Uzun zaman oldu bloğuma birşeyler karalayamadım..

Hayatımda bir sürü değişiklik oldu bu ara. Ve tahmin edileceği üzere hem bebek hem iş derken pek birşeye vaktim kalmıyor... Düşünüyorum da eskiden ne kadar çok zamanımız varmış herşeye ve biz onu tembelliklerle harcamışız...

Neyse artık geldim geri.. :) ( gerçi 1 haftalığına yazlığa gideceğim ama olsun oradan da yazarım artık)

sevgiler herkese...

blog görseli buradan..

keep on or CHANGE SMTHG

2010-05-10T23:23:00.000+03:00

HÜRRİYET GAZETESİ SENDROMU

2010-05-02T13:50:00.003+03:00

Sabah kapıcının Pazar günü 1 kez yaptığı servisi kaçırdığımızı farkedince simit ve gazete alma işinin başa düştüğü farkedilir.,

Ben: Çıkıyorum ben Hürriyetin yanına başka gazete istiyor musun?

Eşim: Hürriyet alma, her tarafı boyuyor...

Ben: ?!?!! nasıl yani?

Eşim: Ellerim kapkara oluyor yazıların izi çıkıyor istemiyorum artık Hürriyet okumak, Habertürk al sen en iyisi, gıcır gıcır okuruz..Hürriyeti internetten okursun..

Ben: Saçmalama lütfen ellerini boyuyor diye yıllardır okuduğumuz gazeteden mi vazgeçeceğiz anlamadım.

Çıkıyorum en yakındaki Migrostan kapıyorum gazetemi, simidimi geliyorum.. Kahvaltı sofrasını hazırlıyorum, oğlan da hazır uyumuşken, mis gibi pazar kahvaltısının tadını çıkartıyorum. Ortalarda bir yerde alıyorum gazetemi, ama hakikaten o da ne! Eskiden azıcık siyahıyla boyadığı gazetem ellerimi simsiyah yapmış, neyse diyorum olur böyle şeyler..

Kahvaltı sofrasını topluyoum, masayı silerken gazetenin masaya tüm yazılarını birebir çıkarttığını farkediyorum. Toplam 3 kez siliyorum da ancak çıkıyor masadan yazıların izleri..

Sonra diyorum ki evet bir daha düşünmek gerek belki de internetten okumalı Hürriyet'i.

kanım donuyor

2010-04-28T10:16:00.007+03:00

çok güzel şeyler yazmak için açtım bloğumu. Tam bu sırada önce haberlere bakayım dedim.

Gözardı etmediğim ama aklıma getirmeye korktuğum şeyleri tekrar okudum.

Siirt ve Pervari'deki olaylar kelimenin tam anlamıyla kanımı dondurdu. Yarım saat kalakaldım öylece.

2 /3 yaşındaki çocuklara tecavüz edip öldürmek ne demek. Bunu yapan 12-13 yaşındaki çocuklara nasıl insan denir, çocuk denir.

Utanıyorum...

Bu ülkede yaşamaktan,sessiz kalmaktan, sessiz kalan o bebeklerin ailelerinden, ilçe belediye başkanının emrine giren savcıdan ve kaymakamdan,siyasi düzenden, hala elini kolunu kıpırdatmayan hukuk düzeninden, iktidardan utanıyorum...

Bugün üstü kapatılan bu olayın sanıkları yarın bu şehirde benim yada çocuğumun komşusu olabilir. Hatta iktidara gelip bizi bile yönetebilir.

Ne demeliyim, napmalıyım bilmiyorum.

Okudukça binlerce ok saplanıyor sanki içime...

Kahroluyorum

KAÇIRDIM SANDIM ALLAHTAN KAÇIRMAMIŞIM...

2010-04-22T11:21:00.004+03:00

Ancak toparlanıyorum ya, tarih neydi günlerden hangi gündü karıştırıyorum çoğu zaman.
Eee uykusuz geçen gecelerin de etkisi var tabi bunda. Minik kuşum sağolsun gecede en az 4-5 defa mikmikliyor.
Buarada mailler geliyor,bloglara giriyorum, gözümün ucu dünden beri bir "anneler günü" vurgusunu ısırıyor. Es geçiyorum ama sonra bir anda dank ediyor.
hiii anneler günüydü de ben mi kaçırdım yoksa... Valla benim annem beni keser, kesmezse de bana bayagı bir küser. Hiç öyle, aman annecim böyle günlerin ne önemi var biz seni zaten hergün seviyoruz, her zaman hediye alıyoruz falanla da kanmaz...
Benim annem böyle, bu tarz özel günler kaçırılsın atlanılsın sevmez, ha bir de hediye aldın ama kazara evle ilgili bir hediye aldın hani bilimum markalar küçük ev aletlerini pazarlama çalışırlar ya anneler gününde (örneğin rondo vs) annem bunlara tilt olur. Bu anneler günü mü ev günümü diye. O sebeple kızkardeşim de ben de anneme alacağımız hediyeyi özenle seçeriz. Hediyenin büyük olması gerekmez bir toka bile olabilir ama ona özel olmalı,onun zevkini yansıtmalı,kendisi için o güne özel alındığını bilmeli yani.

İşte bu sebeple ben bugün öğleye doğru ciyaklayarak hemen google'ladım "anneler günü tarihi"ni. huuff Allah'tan daha varmış. Çıkıp hediye seçmeli
(yazarın notu: daha bloglararası çekilişte çıkan arkadaşıma da hediye seçemedim ne uyuz kediyim ben ya:( hüüü)

Buarada google'a "anneler günü" yazınca karşıma wikipedia'daki şu tanımlama çıktı
Anneler günü, anneleri onurlandıran bir tatil günüdür. İnanmazsanız tıktık. Çok komikkk yavvv

Not: resim kaynak

NEDEN?

2010-04-21T14:32:00.003+03:00

Bana yeni gelen bir mail belki siz 1000 kere okumuşsunuzdur ama ben yeni okudum, çook güldüm ve sizinle de paylaşayım dedim :)

Pillerin bittiğini bilmemize rağmen kumandanın tuşlarına neden daha sert basarız?

Kamikaze pilotları neden kask takar?

İnsanlara "4 milyar yıldız var" dediğinizde size inanırlarken, "boya ıslak" dediğinizde neden kontrol ederler?

Karanlığın hızı nedir?

Bebekler 2 saatte bir uyanırken insanlar neden rahat uyumayı "bebekler gibi uyumak" şeklinde tanımlar?

Engelli olimpiyatlarında "normal" insanlar için otopark var mıdır?

Hava 0 dereceyken yarın 2 kat soğuk olacaksa, hava yarın ne kadar soğuk olacaktır?

Evli insanlar daha mı uzun yaşar, yoksa hayat onlara daha mı uzun gelir?

Uzaya gitmemiz nasıl bavullara tekerlek koymayı akıl edişimizden önce oldu?

İnsanlar neden yüksek binalara çıkıp dürbünle aşağıya bakmak için para verir?

Hiç durup düşündünüz mü...

Bir ineğe bakıp "şu sallanan pembe şeyleri sıkıcam ve içinden çıkanı içicem" diyen ilk insan kimdi?

"Şu tavuğun kıçından çıkan ilk şeyi yiycem" diyen ilk insan?

Neden ekmek kızartma makinesinin ekmeği yakan bir sıcaklık ayarı hep olur?

İnsanlar saati sormak için bileklerini işaret ederken, neden tuvaletin yerini sormak için kıçlarını işaret etmezler?

Az sonra sizi muayene edeceklerini bile bile jinekoloğunuz siz soyunurken neden odayı terk eder?

Goofy ayakta dururken Pluto neden dört ayak üstünde durur? İkisi de köpek değil midir?

Mısır yağı mısırdan, zeytin yağı zeytinden yapıldığına göre, bebek yağı neden yapılır?

Alfabe şarkısı ve Parılda Minik Yıldız neden aynı melodiye sahiptir?

Şarkıyı söylemeyi kesin ve okumaya devam edin...

Okuma bilmeyen insanlar alfabe çorbasından gereken etkiyi alabilir mi?

Domuzlar terlemezken insanlar neden "Domuz gibi terledim" derler?
....:)

Not: Resim Kaynak buradan

KAHVALTI DENİNCE AKLA...

2010-04-21T10:14:00.006+03:00

Kahvaltı kültürü en zengin ülkelerden birisiyiz bildiğim kadarıyla.

Hepimiz yurtdışına gittiğimizde (Yunanistan hariç sanırım) kahvaltıda domatessizliğin, zeytinsizliğin bir acısını çekeriz.

Benim için günün en önemli öğünü aslında. Hatta evde yemek olmayınca hemen bir kahvaltı sofrası kurarız eşimle. Zaten çalışan insanlar olduğumuz için, sürekli dışarıda yemek yiyoruz ve evde de dışardan yemek söylemek herzaman cazip gelmiyor.

Haftasonunu iple çekiyorum kahvaltı edebilmek için. Beni tanıyanlar bilir, haftasonları öyle 3-4 çeşitle geçiremiyorum kahvaltı sofrasını. Kallavi bir şekilde pişiler, gözlemeler, domates kızartmaları, mantar kavurmalar (uff karnım acıktı)ile donatıp neredeyse öğlen 1'e kadar sofrada keyif yapıyorum.

Yapıyorum da haftaiçi ne oluyor derseniz.

Tam bir hayal kırıklığı tabi. Birara ofisteki çaycı ablamız hersabah bana kahvaltı tabağı hazırlıyordu kurtarıyordum ama onun işlerini arttırdıkları için o olay da bitti.

Sürekli alınan simitler,tostlar, poğaçalar ile hızlıca geçirilen bir öğün olmaya başlamıştı benim için. Hem hepsi yağ deposu hem de doyurucu değil. (En azından ben doymuyorum yahu)

Tam da bu sırada keşfettim onu Nestle Nesfit Fruits... Sütü az içen "ben " için de müthiş bir çözüm olmuştu. Her sabah kuru meyvalı gevreğimi yiyordum hem de en az 1 bardak süt içmiş oluyordum. Arada tabiki aldatıyordum onu, simitle falan ama mutluydum anlayacağınız. Nesfit Fruits'ü diğer gevreklerden ayıran crispy gibi mısır gevreği olmayışıydı. Seviyordum onu, sağlıklı bir kahvaltı ettiğimi düşünüyordum.

Doğum izninden de dönünce hemen aldım tabi paket paket nesfitlerimi ajanstaki dolabıma yerleştirdim büyük bir mutlulukla. Ama ilk paketi açmamla büyük bir hüsran, Nesfit'in gevrekleri değişmiş, o kalın kalın kahverengi gevrekler gitmiş yerine ince çıtkırıldım sarımsı gevrekler gelmiş. Ajansta erkekler bile yerdi, şimdi herkes aynı şeyden şikayetçi.

Ben de büyük bir hayal kırıklığı...

Anlayacağınız haftaiçi kahvaltı denince akla gelen Nesfit tarih oldu benim için.

Çok bedbahtım dostlarım çoookkk..

Bekleyin yağlı poğaçalar ben geliyorum.....

Ufacık Tefecik İçi Dolu Fıçıcık

2010-04-13T10:22:00.003+03:00

Ufak desem ufak değil, büyük desem büyük değil (belki büyük ama ben kabullenmek istemiyorum) bir sorunsalım var.
Aslında çalışan birçok annenin sorunundan benimki. "Bakıcı" sorunu!
Hamileliğim boyunca sanki hiç bakıcı ile çalışmayacakmışım gibi bu konuyudüşünmedim bile, aman hallolur nasılolsa dedim. Belki de aklıma getirmekten bunun derdi ile yüzleşmekten korktum kimbilir.
İşe başlamadan 2 hafta önce bir bakıcı ile anlaştık, kadın bebek hemşiresiydi ve oldukça da işinin ehliydi. Ancak 2. gunun sonunda baştan konuştuğumuz ve yaparım dediği birçok şeyi yapamayacağını söylemeye başladı. Tamam dedik yapma, sen arada yardımcı ol yeter. Nasıl olsa bebeğimize iyi bakıyordu dimi? Ama işler bununla kalmadı, artık anlatmaktan sıkıldığım birçok şey oldu,kaprisler yaptı vs. Hadi yine tamam dedik, 3 aylık bebeğimi bırakacaktım ve sonuçta iyi bakılıyordu. Gitmek istedi, korkuyorum çok düzenlisiniz diye absürd bir bahane öne sürdü yine ikna etmeye çalıştık olmadı. Peki dedik o zaman git, ondan yaşca daha küçük ve daha az tecrübeli birini getirdik, 1 hafta birlikte kalın onu eğit dedik. İşte burada herşey ters dönmeye başladı. Biz kızı işe aldıktan sonra eski dadımız;" aslında ben sizi çok seviyorum da, siz bana çok iyi davrandınız da...vs" demeye başladı, biz de ayrılacak ya duygusallaştı diye düşünüyoruz.
Evet sonrasında tam tahmin ettiğiniz gibi iş ben kalayım siz bu kızı gönderine vardı. Yahu sana bunca zamandır neredeyse yalvarıyorduk da niye kalmadın kız gelince niye bizi kıskandın. Ben tabiki çok üzüldüm, yeni işe aldığım kızı da bahanesiz gönderemeyeceğim ve bana şimdiden bunu yapan eski bakıcıya da güvenip kal diyemeyeceğim için eskisini gönderdim.
Neyse yani şu kısacık 3 haftada 1 seneye sığdıracak kadar bakıcı anım oldu bilesiniz.

Elbette ki bir anne olarak gönül istiyor ki,bebeğinizin yanında güveneceğiniz biri olsun ve en az 4-5 yıl hiç değişmeden onunla kalsın ama ne mümklün. Ben çok üzülünce bir arkadaşım bu gerçeği önüme koydu. Kabullenmeliyiz, çocuklarımız da kabullenmeli şartlarımız ne yazık ki bu.
En az 2 sene , 3 sene belki de 10 tane bakıcı değişecek çünkü biz çalışan anneleriz ama umalım ki çocuğumuzun başına kötü birşey gelmesin.
Şimdi eve kamera kurdum psikopat gibi tüm gn onları izliyorum.
Tam BBG KABUSU ya :)

WELCOME TO ME

2010-04-05T16:09:00.002+03:00

Şükür kavuşturana.
Çok çetrefilli bir doğum ve sonrasında yaşananlardan sonra işime döndüm. Tabi bu, bloguma da döndüm demek oluyor...

Welcome to me

MARGE SIMPSON

2010-01-24T13:20:00.004+02:00

Simpsonları ezelden beri çok severim, hem politik duruşu hem de Amerika'nın "free country"-"speech freedom" ilkeleri doğrultusunda, senaristlerinin devlet başkanı-sanatçı- vali.. vs demeden tabiri caizse herkese giydire giydire senaryo yazmalarına bayılıyorum.
Simpsonların en aklı başında üyesi kızları Lisa gibi görünse de bence tüm aileyi çekip çevirme yeteneği ile Marge Simpson'dır.
Dizide Marge hem aklı selim hem de tipik bir Amerikan anne profili çiziyordu. Çiziyordu diyorum çünkü ta ki be sene Marge Simpson, Playboy'a soyunana kadar.
Bu olay,Amerika'da ve tüm dünyada büyük yankı uyandırdı aslında çünkü hem Marge Simpson'dan beklenmeyecek bir hareketti hem de (en azından benim bildiğim) ilk defa bir çizgifilm karakteri Playboy'a soyundu.
Bu, Kardashian'ların anneleri Kris Jenner'dan beklenecek bir hareket olabilirdi ama Marge'dan kimse beklemiyordu:)... Zaten o da bekleneni yaptı ve hiç bir frikik vermeden poz verdi :)

Bu sene Universal'de Marge ile hatıra fotoğrafı çektiriken Playboy'a soyunacağından haberim yoktu bilseydim ben de şuh bir poz verirdim hani :)

evet NİHAYET geldiiii

2009-12-31T21:44:00.002+02:00

Evet oğluşumuz Salı sabahı aramıza katıldı. Bize bir yeni yıl hediyesi yaptı:)
Benden desteklerini ve iyi dileklerini esirgemeyen tüm arkadaşlerıma teşekkürler.
Sevgiler

SORRY

2009-12-17T10:46:00.003+02:00

Uzun zamandır yazamadım farkındaydım ama resmi olarak doğum izninde olmam elbette üzerime bir mayışıklık, evde o koltuktan bu koltuğa yuvarlanma rehaveti çöktürdü. Kolumu kumanda dışında pek birşey için çalıştırma arzum kalmadı.

Sanıyorum 10 gün içinde hayatımızın toptan değişeceği duygusu da bunda etkili. :)

Elbette bir de hala tüm alışverişin bitmemesi nedeniyle oğlum için dışarılarda geziniyorum, eve yorgun gelince de bilgisayarın karşısına oturmak gelmiyor içimden.

Ama en kısa zamanda süper yazılarla döneceğim, biliyorum. Nerden mi, 1-2 tane hazırladım da ordan.

Görüşmek üzere

Tin Tin Tinimini Hanım....tintintintin tinimini...

2009-12-01T12:15:00.003+02:00

Nedendir bilmem bu şarkı takıldı dün akşam dilime.
Çocukluğumuzda çok sık söylerdik bu şarkıyı, en çok da teyzem söylerdi bana. Çok eğlenirdim o zaman nedense çok komik gelirdi, ufacık tefecik tombul bir kadın/teyze gelirdi gözüme.
Aslında Sinop Türküsüymüş, nedense herkes çocukluğu ile bağdaştırıyor.
Aslında "nedense" dememek gerek Ayşeciğin oynadığı bir filmde Ayşecik süzüm süzülerek söylerdi bu şarkıyı, filmin adını nedense bir türlü çıkartamıyorum ama biz de tüm çozuklar o sebeple sever ve o sebeple dilimize dolardık muhakkak.

Şarkının sözleri aşağıda/bizim bildiğimiz nakarat kısmından bayağı da uzun...

Şarkıyı Neriman Köksal'dan dinlemek içinse tık tık

şeftali ağaçları
türlü çiçek başları
yaktı yandırdı beni
yarin hilal kaşları

tin tin tini mini hanım
seni seviyor canım

bahçelerde kereviz
biz kereviz yemeyiz
bize sinoplu derler
biz güzeli severiz

tin tin tini mini hanım
seni seviyor canım

bahçelerde idrişah
boyu uzun kendi şah
iki gönül bir olsa
ayıramaz padişah

tin tin tini mini hanım
seni seviyor canım

BUGÜN BAYRAM ERKEN KALKIN ÇOCUKLAR!

2009-11-26T11:54:00.003+02:00

UZAKLARDAN UCUZ MUZLU ŞAMPUAN KOKUSU

2009-11-23T20:09:00.003+02:00

Bunaltıcı ve herşeyin üstüste geldiği birgündü bugün.
Koltuğu biraz arkaya yasladım, rahatlamaya çalıştım.
Gözlerimi kapattım, başımı geriye yasladım.
Biraz bilgisayar ekranından ve telefonlardan kurtarayım istedim kendimi.
Boynumu geriye yasladığımda ise; omuzlarıma atılmış beyaz bir havlu hissi, ucuz muzlu şampuan kokusu sardı burnumu.

Kadınlar iyi bilir, kuaförde saç yıkatmanın keyfi başkadır. (Elbetteki yıkama koltuğunun boyunluk kısmının çok iyi ve rahat olduğu durumlarda geçerlidir bu)
Heleki vaktiniz de varsa, yıkamayı yapan çocuk saçınızı aheste aheste yıkar bir de başınıza -alnınıza masaj yapar. O dandik masaj bir iyi gelir bir iyi gelir.
Evde tonlarca para verdiğiniz bakım şampuanlarının etkisinden çok daha güçlü, bol köpüklü genelde muz kokulu bir şampuan vardır kafanızda.
Köpürür de köpürür. O köpürdükçe, koku daha çok yayılır burnunuza, siz de daha bir yayılırsınız koltuğa. Bazen hindistan cevizi de kokar o şampuanlar ama en güzeli muzlusudur.

Artık krem faslına geldiğinizde ancak ayılırsınız, bu rüya hiç bitmesin istersiniz.
İstemeye istemeye yorgun ayaklarınızı fön koltuğuna sürüklerken farkedersiniz ancak bittiğinin.

İşte 2 dakika için arkama yaslandığımda ucuz muz kokulu şampuanın kokusu saçlarımda, yorgun ayaklarım yerine koltuktan doğrulan kafamla istemeye istemeye işime sürüklenirken buldum kendimi..
Ama olsun en azından acayip bir muz kokusu ile dolaşıyorum şu anda:)

Not:Resim kaynaklar:
http://1.bp.blogspot.com/_ZXrTvfP6GJU/RpOLRdTmLvI/AAAAAAAAAPw/LTRjC_RI4YI/s200/HAIR-WASH.jpg
http://www.dwi.gov.uk/children/childrens/images/illustrations/shampoo2.gif

Winnie the Pooh "le grip"

2009-11-20T11:11:00.003+02:00

hahah çok güldüm ama ben buna:)

YENİ TREND- SMIRTING

2009-11-17T16:52:00.008+02:00

Bu kelime nasıl ortaya çıktı bilmiyorum sanırım ilk önce İngiltere'de ortaya çıkmış ancak özellikle son 2 haftadır da gazetelerin haftasonu eklerinde sık sık artık yarım sayfa kaplayacak şekilde haber konusu yapılıyor. Hatta geçen hafta Hürriyet'te İstanbul'un en iyi 10 "smirting" mekanı bile seçildi.

Konumuz "smirting" de, nedir bu smirtig derseniz şöyle ki efem:
smirting= smoking + flirting kelimelerinden türemiş birşey. Yani sigara içmek ve flört etmek.

Sigara yasağı ile başlayan, ufo satışlarının patlaması ile cafcaflanan cafe-restoran önünde sigara içme durumu "smirting" sağlıyor. Yani siz içerden, dışarıya sigara içmek için çıkıyoruz. Malum o arada bardağınız elinizde bazen tek başınıza bazen 1-2 arkadaşınızla takılıyorsunuz, ee bu arada sizin gibi, aynı amaçla dışarda bulunan 1-2 kişiyle rastlaşıyor, muhakkak sohbet muhabbet kuruyorsunuz.
İçeride hem kalabalık hem de gürültüden belki asla karşılaşamayacağınız ve tanışma/konuşma fırsatı bulamayacağınız insanlarla kapı önünde 2 dakikada muhabbete giriyorsunuz.
Çoğu zamanda bu bir flört durumuna kayıyor. İnsanlar yarım saati bulan "smirting" durumundan sonra atık cep telefon numaralarını birbirlerine vererek içeriye dönüyorlar ya da birlikte içeriye girip masalarını birleştiriyorlar.EEE aslında restoran-cafe önleri bir nevi sosyal cöpçatan olma durumuna kendiliğinden girmiş bulunuyor.

Peki diyeceksiniz ki bu "smirting" kelimesinin Türkçe karşılığı yok mu.
Henüz TDK tarafından bulunmuş bir karşılığı yok ama Ayfer Tunç çok şukela bir karşılık bulmuş bile.

Ne midir? TÜTÜŞMEK.

Valla çok güldüm yavvv..

Not: Resim1 kaynak: Hürriyet.com.tr
Resim2 kaynak: http://desourcesure.com/uploadv3/smirtin_fumer_draguer.jpg

Zaten Okumuşsunuzdur ama Dayanamadım

2009-11-11T09:26:00.004+02:00

Zaten gazetelerde gördüğünüz-okuduğunuz şeylerin linkini vermeyi sevmiyorum ama bu yazıyı o kadar çok sevdim ki bloğumda kalsın istedim:

YILMAZ ÖZDİL
Saat 9’u 5 dakika 3 saniye geçe!

Matem günü değildir...
Doğru.
*

Yeniden doğduğu gündür...

Her sene yeniden.

Malum şahıs, ABD ziyaretinde Obama’yla sohbet ederken, laf dönmüş dolaşmış, genetiği değiştirilmiş organizma teknolojisine gelmiş; Obama gururla, “Bu konuda öyle ilerledik ki, neredeyse ölüyü bile diriltebilecek hale geldik” demiş... Bizimki altta kalır mı, “Bizim çalışmalarımız da müspet neticeler vermeye başladı” demiş, “Biz de DNA’larında oynayarak, 100 metreyi 3 saniyede koşan sporcular yetiştirebiliyoruz artık!”

Gel zaman git zaman, Obama iadeyi ziyarete gelmiş, “100 metreyi 3 saniyede koşanları” görmek istemiş... Bizimkini ter basmış tabii, “N’apacağız, rezil olduk” demeye başlamış... Ki, o sırada cingöz bir danışman devreye girmiş, “Sıkmayın canınızı efendim” demiş, “Hazır bugün
10 Kasım... Obama’yı Anıtkabir’e götürelim, Atatürk’ü diriltmesini isteyelim... Diriltemezse dünyaya rezil
olur, diriltirse, siz zaten 100 metreyi 3 saniyede koşarsınız!”

Atatürk’ü 29 Ekim’de pastadan çıkarmıştı bu arkadaşlar... İster misin bugün de mozoleden çıksın!

Ne zaman Bıraktık

2009-11-10T11:20:00.005+02:00

Çocukken en sevdiğim şeydi hayal kurmak. Özellikle hayal kurmak için yatağa girer, pikemi üstüme çeker hayallere dalardım. Sonrasında o kadar mutlu bir şekilde kalkardım ki yerimden günüm değil neredeyse haftam o hayalin peşinden yüzümde aptal bir gülümseme ile dolanarak geçerdi. Gerçekleşme olasılığı yüksek olan şeyler değildi benim hayallerimin hepsi, zaten o sebeple bana fantastik bir mutluluk verirdi. Bazen deneyleri ile dünyaya nam salmış bir profesör olduğumu hayal ederdim, bazense yaşadığım andayapabileceğim tüm güzellikleri. Bende, daha farklı şeyler yapabilme gücü verrdi bunlar.

Olasılığı yüksek şeylerle de ilgili mutlaka birşeyler düşleriz o da bize mutluluk verir(örneğin güzel bir ev, iş...vb) ama hayaller sizi alıp çoook uzaklara taşıyabilecek kadar güçlü olmalı...

Liseye kadar sürdü bu böyle, lisede yavaş yavaş azalmaya başladı.
Zaten dershane, sınav stresi derken hayal kurmaya pek de vakit kalmıyordu.
Üniversite'ye gelince ise neredeyse hemen hemen hiç hayallere dalmaz oldum. Geçen gece, yatakta uzanırken ne zamandır hiç hayal kurmadığımı farkettim.

Lisede karşılaştığım stres, sonrasında üniversite ve iş yaşamı derken elimi-eteğimi yavaşca çekmişim hayallerimden. Şimdiki çocukları düşünüyorum bir de, ilkokulda karşılaşıyorlar bu stresle, yarış atı gibi koşturdukları hayat onları bir sosyal aktiviteden bile uzak tutabiliyorsa hayallerden ne kadar uzak tutuyordur onları düşündüm.

Hayaller kurmayan, düşlemeyen bir toplumun çocukları olarak yetişiyorlar artık, yapabileceklerinin sınırını hayalleri değil imkanları yada aldıkları özel derslerin saatleri belirliyor.

O zaman iyisi mi ben yeni bir hayale dalayım, çocukların bu kadar stres altında ders çalışmaya zorlanmayıp okuldan geldiklerinde süt-kurabiye ikilisini yuttuktan sonra yatağa kıvrılıp hayal kurabilecek kadar zamanlarının olduğu bir dünya olsun bu hayalimde.

Not: Görseller, buradan ve buradan

TEŞEKKÜR

2009-11-09T13:15:00.006+02:00

Haftasonu ufak bir kutlamamız vardı. Moda ve Sosyete blogundan Pelin'in bebeği için hazırlanan enfes kurabiyelerini görünce, kendi doğumgünü pastam için hemen referans gösterdiği İlker Ergin ile irtibata geçtim. Biraz son dakikaya bıraktığım için İlker Hanım'ı da biraz zora sokmuş oldum ama ortaya bu leziz pasta çıktı.
Megalomanlık yapıp "iyiki doğdum" yazdırdım ama yapıcak bişey yok, keyif benim pasta benim :)
Görüntüsünü çok sade, renklerini açık renk tonlarında istedim. Hamileliğim dolayısıyla mavi-beyaz bir kullanıma gitmiş İlker Hanım, çok da güzel olmuş açıkcası.

Görüntüsü bir yana, esas herkes lezzetine bayıldı. Muz, çikolata parçaları, fıstık (yanılmıyorsam +fındık) Yiyenler, pastanın lezzeti üstüne yarım saat sohbet ettiler.

Dolayısıyla buradan İlker Hanım'a, bu hem görüntüsü çok güzel hem de çok lezzetli pasta için çook teşekkür etmek istedim.

İlker Ergin'in blogu için TIIKK

THE UGLY TRUTH

2009-10-30T09:22:00.005+02:00

EE Perşembe tatil olunca, yollar kapalı, mevcut durum da fener alayına katılmaya elverişli olmayınca film seyretmek durumunda kaldık. Burada neredeyse sadece romantik-komedi film öneri-önermeme yapıyorum çünkü diğerleri ile ilgili derin yorumlarım ( !:)?) sıkıcı olabilir...

Neyse dün "The Ugly Truth" isimli filmi izledim. Katherine Heigl'ı Grey's Anatomy'den pek bir severim, Grey'sin de yeni sezonunu 4 gözle beklerken bu film iyi geldi.
Film genel olarak kadın-erkek ilişkilerini konu alan, özellikle de aslında yabancılaşan toplumda çoğu kadının (artık Türkiye'de de böyle) artık yalnız kaldığına da gönderme yapan, tatlı-eğlencelik-çerezlik ama güzel bir film. Zaten Gerard Butler'ın da karizması ve çizdiği karakter bizi bizden alabilir. Tam kadınların pislik dediği ama yakınlaşmaktan da kendini alıkoyamadığı bir karakter sergiliyor. Ne olursa olsun bütün kadınlar içten içe böyle adamları seviyor gibi geliyor bana..
Ne diyoruz bunun adına..hımmm.. şeytan tüyü.. :)

Sonuç olarak eğlenceli zaman geçirmek ve gülmek için izlenebilecek rahatlatıcı bir film arkadaşlar :)

TREND MESLEKLER

2009-10-28T09:16:00.009+02:00

Bu ara mecburi doğum işleri ile ilgilenmemden dolayı, trend olduğunu tahmin ettiğim ama sektörel bazda bu kadar insanın çalıştığını düşünemediğim, bir sürü insanla tanıştım, görüştüm, yazıştım...

(Cümle düşük oldu toplıyimmm)Şöyle ki; doğum fotoğrafçılığı, pastacılık(bebek şekerleri için) ve dekorasyon-süslemecilik gibi keyifle yapılabilecek iş kolları mevcut. Son dönemlerde bunların artan bir popülerliğe eriştiğini biliyordum ama mevcut durumumdan dolayı bu alanlarda çalışan ne kadar fazla insan olduğunu daha fazla görmüş oldum.Mesleğimden dolayı, çok fazla fotoğrafçı arkadaşım var ancak onlar çoğunlukla moda,ürün ve mekan çekiyorlar. Doktorum ise bayağı titiz, daha önce doğum fotoğrafçılığı yapmamış kimseyi ameliyathaneye sokmam dedi. Hal böyle olunca ben de epey doğum fotoğrafçısı araştırmak ve onlarla yazışmak durumunda kaldım. Karar vermek zor, çekimler-portfolyolar bir süre sonra birbirinin aynı gelmeye başladı, bütçeler arasında ise uçurumlar var... Bunun nedeni de herkesin bir şekilde doğum fotoğrafçısı olmuş olması. Fotoğrafcılığa ucundan kenarından az buçuk meraklı herkes en çok da kadınlar (daha çok bayanlar tercih edildiği için sanırım) doğum fotoğrafçısı olmuş durumda. Bu durumu yermiyorum yanlış anlamayın bence merakı olan herkes sevdiği, zevk alacağını düşündüğü şeyi zaten yapmalı, buna cesaretle yaklaşıp başladığı için tebrik etmek de lazım bence. Hem araştırmalarıma dayanarak yeni başlayan 1-2 fotoğrafçının eskilerden daha iyi işler çıkardığını da söyleyebilirim.
Ancak, hal böyle olunca bu işi daha eskiden beri yapanlar, onlardan ayrılabilmek için sanırım çok daha fazla bütçelerle çıkartıyorlar işi. İçgüdüsel olarak hamile insanlar daha tecrübeli birileriyle çalışmak isteyince de size daha yüksek bütçeler ödemek kalıyor.
Ben, bunu deneyimlemiş ama çok da aşırı deneyimli biriyle çalışmama kararı almak üzereyim ama henüz kesinleşmedi :)
sonuç olarak ammma doğum fotoğrafçısı varmış yahuu :)

Gelelim pastacılığa(ahh keşke böyle bir yeteneğim olsa) O güzelim bebek kurabiyelerini,şekerlemeleri gördükce ben de yapabilsem keşke diye imreniyorum. Ama hem yetenek, hem eğitim elbette :) ebrik etmek gerek, birçok insan halihazırda başka bir işte çalışıyorken bu işi de ayrıca yürütebiliyor valla bravo...
Ama burada da durum benzer, o kadar çok blog var ki anlatamam. Hepsi birbirinden güzel çalışmalar var, hepsinden istiyorum. Karar vermek neredeyse imkansız:)

Bir de işin süsleme kısmı var tabi, oda süslemesi işine girişmeden halihazırda takip ettiğim bloggerlar ne yapmış onlara göz attım. Artık hemen hemen herkes Eminönü,EuroFlora 'ya giderek kendisi tamamlıyormus bu işi. Ben de gezindim baktım, ne kadar çok mağaza ne kadar çok çeşit olduğuna inanamazsınız.
Bu işi yapanlarda zaten buralardan toptan alıp kendi zevklerini-yaratıcılıklarını katarak üretiyorlar. Bunu da çok güzel yapan yerler var:) ben kendim yapıp uğraşabilecek bir zamana sahip olmadığım için bunun için biryerle çalışacağım muhtemelen..
ama gerçekten de çoooook seçenek var,inanamazsınız..Hatta gün olmuyor ki, sadece bu işleri yapmak üzere yeni yerler açılmasın:)

Kapı süsü kaynak gorsel

Uzun Geceellerrr

2009-10-22T17:08:00.002+03:00

Özge Uzun'la Uzun Geceler'i izleyeniniz var mı?
bir tek ben mi gıcığım, kocaman uzun bacaklı bu hatuna yahuu diye düşünürken, yani aslında gıcık olmama bir gerek olmadığına, beni hem izleyip hem de gülebileceğime inandıracak bir video ile karşılaştım.
izlerken gülmekten yere düşebilirsiniz, hayır bu yaptığı gaflar 1 değil 2 değil....
İzlemek isteyenler tıııkkk yalnız video biraz alt kısımda kalıyor :)

FAKE IT FAKE IT...

2009-10-21T17:28:00.006+03:00

Üniversiteyi bitirdikten sonra çok yakın 2 kız arkadaşım Kanada'ya dil okuluna gittiler.
Orada onların sınıfında elbette Türk öğrenciler de varmış, (olayı yanlış hatırlamıyorsam) bu çocuklardan birisi İstanbul'da ünlü bir ayakkabı mağazası sahibinin oğluymuş.
Birgün dışarda gezerken, çocuğun ayakkabı mağaza vitrinlerini, ayakkabı modellerini fotoğrafladığını görmüşler ve ne yapıyorsun diye sormuşlar.
Çocuk da; " FAKE IT FAKE IT UNTIL YOU MAKE IT REAL" demiş.
Süper bir laf gelmişti çok da gülmüştük o zaman sene 2004 sanırım :)

Şimdi nerden nereye bağlayacağım ama bu "domuz gribi"olayı da bana aynen böyle geliyor. Yaz başında Amerika'ya gittiğimizde burada abartıldığı gibi birşey olmadığını, ne havaalanında ne de haberlerde konusunun bile geçmediğini görmüştük. Sorduğumuzda ise; "ooo çoktan bitti o" diye bir cevap almıştık, moda trendi gibi yani geçiyor işte; "kuş gribi, deli dana, kene veeee bu sezonun en trendiii domuz gribi karşınızdaaa" böyle birşey işte.

2 ay önce Cerrahpaşa'dan çok güvendiğim bir prof, web sitesinde; vurulan domuz gribi aşıları yüzünden Amerika'da bir dünya askerin öldüğünü yazmıştı, geçenlerde de bir TV kanalında doktorun birisi;"bu kadar büyütülecek birşey yok işte bir çeşit grip, bu da aynen öldürmez zatürreye çevirirse öldürür demişti"

Zannım o dur ki; Amerika elinde kalmış bayat grip aşılarını tüm dünyaya pazarlıyor, çoğu ülke gibi biz de (3. dünya ülkesi olarak) bundan birilerinin çıkarları doğrultusunda bu aşıları alıyoruz, aşıların ülkeye girmesine 2 hafta kala vali ve sağlık bakanı ...şu kadar kişi ölebilir diye açıklama yapıyor, hemen akabinde bilmem kaç ilde kaç çocukta (çocuk olmasının sebebi halkı en derin, duygusal yerinden vurmak, anne-babaları harekete geçirmek) virüs tespit ediliyor, okullar karantinaya alınıyorr... vss vsss

yani fake it fake it until you make it ....

ya bizde kerizdik sanki, yiycezzzz

Buarada az önce Cüneyt Özdemir'in twitter'daki tweetini okudum, aynen yayınlıyorum:
Domuz Gribi , Demokratik açılımdan daha hızlı yurdumuza girmiş biz hala PKK ile uğraşıyoruz. Durumlar çok acayipmiş. Ben bile şaşardım!
Kötü haber şu anda grip olanların %98'i DOMUZ GRİBİ. İyi haber HENÜZ ölümcül bir tehlike yok. Bu akşam 5n1k'da çok acayip açıklamalar var.

eee izlicez o zaman 5n1k'yı bu akşam

Neee PROFİTEROL muuu dediniz?!

2009-10-16T17:01:00.006+03:00

Çok severim gerçekten ama öyle herkesin sevdiği gibi İnci'de falan sevmem, üzerine gerçek çikolata yerine puding dökülmüş taklitleri hele hiç sevmem.

Çok övülse de henüz Manolya'nınkini yemedim ama bugüne kadar ki en güzel profiterolümü Zanzibar-Nişantaşı'nda yediğimi söyleyebilirim. Hem lezzeti insanı baymaz, hem içinde bazıları gibi krema değil gerçek pasta kreması bulunur,fıstıkları ise ayrı bir lezzettedir.

Bir de ismi nedeniyle sürekli geyiklere maruz kalmıştır , örneğin;
- Profit+erol = oo karlı erol
- prof+it+erol= profesor erol kaymak'ın takma adı it erol'dur. Bu şahıs tarafından bulunmuş olan tatlıya da profiterol denmiştir.
-erol'ün selamı var. hangi erol? profiterol...
daha fazlası için tııkk

Aslında, herkesin sandığının aksine bizde uyduruktan bir ad olarak meydana gelmemiş. 16. yy'da Fransızca'dan İngilizce'ye geçmiş bir isim, ilk başlarda bu ismin pek bir anlamı yokmuş ama daha sonra 17. yy'da artık pastanelerde yapılan "cream puff" olarak anılmaya başlanmış. Veeee günümüze gelmiş(çok hızlı bir bitiriş oldu ama ...)

Bu kadar profiterolle ilgili yazıyı niye mi yazdım canım çook çekti ve bu akşam herkesin ayıla bayıla tavsiye ettiği Manolya'ya uğrayıp profierol alma kararı verdim de ondan..
Hadi bana afiyet olsun, deneyip anlatırım :)
(blog yeme-içe bloguna dönmeden bir süre yiyecek birşey ile ilgili bir yazı yazmayayım ben en iyisi)

yorgunum dostlarım yorgunum artııııkkk

2009-10-13T18:54:00.005+03:00

o kadar iş var ki, caanım bloguma post bile giremiyorum..

Bütün yaz iş yok oturuyoruz üfff ne de sıkıcı diye söylendikten sonra geçen haftadan beri kafamı yaslayacak sandalye, kendimi atacak koltuk bulamaz durumundayım..

Allah al sana dedi herhalde demek söyleniyorsun iş yok sıkıcı diye...
bulmuş da bunuyor insanı otur oturduğun yerde niye hayıflanıyorsun ki, şimdi de gözlerimin etrafı mor halka geziniyorum, sadece gözlerim olsa iyi yapılan şeker yüklemeleri nedeniyle eroinmana benzer halde kollarımın her tarafı da mosmor geziniyorummm...

anlayacağınız,sizler için geliyyooor: yorgunum dostlarım yorgunum artıııkkkk hahah :)

iletişim dünyası genişledikçe biz küçülüyoruz

2009-10-06T17:50:00.000+03:00

Bunun da en güzel yanıtı bu kapaktır işte, bi şey diyemiyorum konuşma balonu benim yerime demiş zaten

MASAJ DEYİP GEÇME ÖNEMLİ KONU :)

2009-10-05T13:48:00.006+03:00

Bugün sevgili kutu'da 60 TL'ye masaj yaptırın diye haberi görünce yine masaj duygularım kapardı..
2,5 yıl önce Tayland'a gitmiştim ve özellikle Bangkok'ta yapacak çok da fazla birşey olmadığından dolayı zamanımın çoğunu masaj yaptırarak geçirmiştim. Masaj burada ne kadar lüks bir kavram olsa da orada gayet güzel yerlerde yarım saat ayak masajı bizim paramızla 10-15 TL'ye , 1 saatlik vücut masajı da 30-40 TL'ye geliyordu. Ben de oldum olası masaja çok düşkün biri olduğumdan dolayı 2haftalık tatilimiz boyunca sürekli bu nimetten faydalandım diyebilirim.

Oradayken bu ayrımın farkında değildim ancak gerçekten masaj konusunda Thai kızlarının üstün bir yeteneği söz konusu. Önceleri sadece tatile gittiğimiz otellerde deneyimleme şansı bulduğum masaj konusunu, Tayland'dan dönünce burada da sürekli bir aktivite haline getirmeye çalıştım ancak burada masaj yapan masözlerin azizliklerine uğrayayınca pes ettim.
Sporium Bostancı'daki Romen masözden çıktıktan sonra neredeyse 1 hafta kendime gelemedim, eklemlerin rahatlayacağına ağrısından uyuyamadım bile. Romenler de amma güçlü oluyorlarmış beeaa
En son Güral Sapanca'da Balili kızlardan Bali masajı alayım dedim, saçlarımı kökünden öyle bir çekti ki, elektrikli avize gibi dolaştım.
Hakkını yemeyelim yine Thai'li kızlara başka yerlerde yaptırdığım masajlar iyiydi ama İstanbul'da değil de yine nadide tatil yörelerimizde buldum bunları...

Kutunun haberini verdiği tüm herşey gibi bu masajın da fiyatı Türkiye standartları için gayet uygun, en son Reflexpoint diye bir yeri araştırmıştım, ona değil de buna gidersem bunun da kritiğini yapar haber veririm mutlaka...

Not: görsel buradan

FİLM-ÖNERİ(ÖNERME hatta önerememe)

2009-10-01T08:53:00.000+03:00

Romantik komedi çok sevdiğim bir tür, zira çıtır çerez evde yalnız olunan her dakika, kızlarla toplanınca.. vs izlenebilir, oldukça keyif de verir, aşk yarasından ölürken güldürebilir...ooo daha sayılabilirrrr..

Matthew McConaughey de bayıldığım bir adamdır hatta zira "How to Lose a Guy in Ten Days" başucu romatik komedimdir. Kendisi her daim Kate Hudson ile çok iyi bir ikili oluştururlar.

Bu filmde Matthew McConaughey'e, Jennifer Garner eşlik ediyor. Jennifer Garner'ı çok sevmesem de bu filmin yine de iyi olabileceğini düşünmüştüm ama hüsrana uğradım.
Film boyunca çok sıkıldık öyle aman aman güldüğüm yada "ufff ya kahretsin" deyip ellerimi bacaklarımın arasına sıkıştırıp büzüştüğüm olmadı..
Dolayısıyla ben önermiyorum, öneremiyorum hatta sinemaların artık çok ucuz olmadığı şu zamanlarda boş yere olduğunu düşünüyorum. Ben bu postu yazana kadar film vizyondan da kalkmış olabilir zira ama evde izleyenlere de bir fikir olur.

Not: Film afiş buradan alındı

Kıtalararası balistik öpücükler

2009-09-30T11:42:00.002+03:00

Bu başlık Cumartesi Hurriyet.com.tr de vardı, ayrıca haftasonu aldığım Hurriyet Gazetesi'nde de zirveye ait bu fotoğraflara tam 2 sayfa yer verilmişti.
Artık en önemli zirvelerde bile konu magazine nasıl kaçabiliyor anlamıyorum, yani gazetelerin ekonomi sayfaları bile posta-takvim tarzı sayfalara dönüyor.

Bakar mısınız Allah aşkına dünya gündeminde en önemli yeri alması gereken zirve, geliyor bizim basında nasıl yer alıyor. Gerçi bu sadece bizim basına özel birşey değil zira İtalyan ve İspanyol basınlarında da var aynı şey ama orada bunu yayınlayan gazetelerin klasmanı farklı tabi, hurriyet gibi değil.

Yahu bir de bari gerçekliği olsa insanın bir kafa çevirişindeki bakışından neler çıkarıyorlar.
Saniyede kaç deklanşöre basıyorlarsa artık bu kareleri yakalamak için, yok Obama kıskanmış, yok Lady'nin bakışları kıskançcaymış....
İlahi Medya, sen bizi öldürürsün :)

uuu çok uzun olmuşşş

2009-09-25T08:49:00.010+03:00

Epey ara vermişim bloga... bayramdı,seyrandı,ofisi taşıma derken geçti günler ancak sıra geldi...

Bayramda ilk defa araba ile uzun yolculuğa çıktık uzun dediğim 12 saat ama bana yine de uzun, ben pek araba ile yolculuk insanı değilim çünkü. Neyse tatilimizi tamamladık denizimize girdik, yaylalara çıktık ne güzel derken dönüş zamanı geldi. Yollar bomboş hatta hızlı mı geldik ne diye de seviniyorduk ki Kocaeli-Adapazarı'na doğru gözlerimiz faltaşı gibi açıldı.
İstanbul'a kadar sorunsuz geldiğimiz o yol bitti, önümüzde upuzuuuun kuyruklar başladı.
Akşam saat 22:30-23:00 gibi evde olmamız gereken yerde gece saat 01:00 'de vardık eve.. Resmen bir dönüş yolu çilesiydi, bayram dönüşü yol çalışması olduğu için Gebze bağlantısında yolu tek şeride indirmişlerdi, bu nasıl bir mantık anlamadım, bayram dönüşü insanlara nasıl böyle bir eziyeti mazur görebilirler ki.

Neyse geldik, ertesi gün uykusuz iş başı yaptım ki; taşınma işimiz vardı.
Ajansı Anadolu Yakası'na taşıdık, taşınma işlemi sırasında gece personelin başında bekleyeyim dedim ve taşınma işlemi bittiğinde sabah 04:30'u gösteriyordu. Saat 5'te eve ulaştığımda artık bitap vaziyetteydim ama aynı zamanda açtım :) Eve henüz geldiğimiz için dolapta yemek namına birşey yok tabi sadece gelirken aldığım tarla domatesi, biberi, beyaz penir ve annemin hediyesi ev yapımı tereyağı var.
Bunlarla neler yapılmaz ki;
Koca gaza getirilir,
açık fırın bulunur,
henüz fırın ateşinden çıkmış ekmek alınır,
tereyağ eritilir
ekmeklerin içine sürülür
domates, beyaz peynir ve biber masada yerini alır
ve ağız şapırtada şapırtada yenir
İnanın ikimizden de hımmmımmmm ımmm dışında ses çıkmadı yarım saat boyunca, yıllardır bu kadar lezzetli yemek yememiştik. Yediğimiz tüm güzel yemekler, gittiğimiz güzel restoranları unutturdu o lezzet.
Çok mutlu olduk çok ve yorgun ama mutlu yattık yatağa...

Not: Görseller buradan, buradan ve burdan

düğün-davetiye işleri ne kadar abartılabilir?

2009-09-15T11:29:00.006+03:00

Bunun cevabı yok tabii, ya da istenildiği kadar abartılır diyebiliriz.
Çok yakın bir arkadaşımın bir organizasyon şirketi olması dolayısıyla ne kadar abartılabileceğini az buçuk biliyorum, kimseyi de eleştirmiyorum zira bu ömür boyu hatırlanacak en güzel günlerden birisi.
Amma velakin, taşınma dolayısıyla ofisi toplarken, bize gelen ve öylece birşeylerin arkasına saklanmış olan bu davetiyeyi tekrar gördüm. Gördükçe, güldüm, güldükçe inanasım gelmedi.
Dediğim gibi bence istenildiği kadar abartılabilir ama manasız ve gereksiz yere, birşey de anlatmayan bir davetiye ile, hele de bu kadar kağıt israfına neden olabilecek bir şekilde bu da yapılmaz dedim. Bir de nasıl bir masraftır bu, evlenenler matbaacı falan olsa gerek zira bir arkadaşım kitabını bastırmak için epey maliyet altına girmişti. ..
Hayır, kolaylıkla saklanabilecek birşey de değil.... İLGİNÇ...
(sadece bana mı çok abartı geldi acaba)

BİR BİLMECEM VAR ÇOCUKLAR-ETİETİETİİİ

2009-09-14T14:55:00.007+03:00

Eskiden sıkı bir Ülker 9 Kat Fındıklı hastası/müptelası olan ancak görüşleri nedeniyle 8 yıldır Ülker almayan,yemeyen,eve aldırmayan ben, yeni bir benzer tadı keşfetmenin mutluluğunu ve gururunu yaşıyorum..
Nothing iftiharla sunar;

Hımmm enfes bir tat, dayanılmaz. (itiraf: hala 9 katı unutturamadı ama olsun yaklaştı)
Ben şimdilik sadece Vanilyalısını yedim ama ekşi sözlükte yazdığına göre çileklisi de takdire şayan.
Ekşi sözlük yorumları için tııık

nOT: Valla sitelerinde ürünün resmi yoktu, ben de çoktan yiyip bitirdiğim paketi koyup çektim ama alt kenarının yırtıklığı kendisini ele verdi sanırsam ;)

GIRGIR'dan yeni kapak

2009-09-11T14:16:00.002+03:00

Dün bunu görünce çok güldüm, görmeyenler de gülsün istedim :)

Edit: ben yeni diye yazdım ama bu sayı Haziran'da çıkmış :( Penguen ve Uykusuz okuğum için Gırgır'dan ancak mail gelirse haberim oluyor. Yanlış bilgilendirme için özür

yağmur yağıyor...

2009-09-08T10:38:00.007+03:00

Yağmur yağıyor,seller akıyor, Arap Kızı camdan bakıyor...
:)
Çocukken yağmur yağarken, anneannemle evde yalnız kaldığımızda, ben üzülmeyeyim diye söylerdi bu şarkıyı bana..Oysa ben yağmuru çok severdim....
Kışsa hemen çırayla sobayı tutuşturur üstüne biraz portakal kabuğu atardık, birlikte camdan bakardık. Yağmur bitince evin bahçesine koşardım, bir dünya ağaç, mevsimine göre çiçekler, miisss gibi ıslak toprak kokusu...

Gerçekten bir arap kızı olduğunu ve birgün o camın önünden geçeceğini sanırdım..Zaten o kadar hayalperesttim ki, toplasam kitap olur (şu kadarını söyleyeyim dedemin Ali Baba ve Kırk Haramiler'deki Ali Baba olduğunu sanıyordum)
Nasıl uçtun bu kadar demeyin, yaşadığımız ev şu an tarihi eser statüsünde eski bir konaktı ve bir çocuğun hayal kurmasına olanak sağlayabilecek herşey mümkündü, ben biraz fazlasını yapıyordum gerçi :)
Kimsenin girmeme izin vermediği odada birgün yarım kalan kapı aralığından bakıpta, sandıkları ve küpleri görünce karar vermiştim bile dedemin Ali Baba olduğuna, oysa sandıkta eski haritalar küplerde ise sirke ve pekmezler vardı, çoook sonra öğrenecektim.

Ayrıca kendimin de uzun çoraplı kız Pippi olduğunu sanırdım ve hasbelkadar bu eve evlatlık verildim derdim, annem böyle düşündüğümü öğrenince çok üzülmüştü, "nerden uyduruyordum evlatlık falan... "
Oysa bana göre öyle birşey gerçek olsa çok gizemliydi ve gizemli olan herşey güzeldi...

Neyse çocukluk anılarımı başka birgün toparlarım; bugünün şarkısı için buyrunuz..

HERKES İŞİNİ DOĞRU YAPSA

2009-09-07T15:58:00.004+03:00

O zaman hiçbir zorluk yaşamaz mıyız? Bu sefer de kime göre doğru,neye göre doğru diye sesler çıkmaya başlar...
Oysa doğru doğrudur, işini düzgün yapmaktır.
Önce işinin gerekliliklerini bilmek, işine göre kendini yetiştirmek, bilgiyle donatmak gerekir. Bilmediğin bir işi yapıyorsan, vay seninle çalışanların haline.. (bu marangoz olur, bankacı olur farketmez)
Karşındaki insanlara, birlikte çalıştığın arkadaşlarına doğru geri dönüşler yapabilebilecek kapasitede olmak demektir bu.
Gereksiz bilgi alışverişinin, telefon trafiğinin önlenmesi demektir.
Kimsenin sinirlerinin bozulmaması, vaktinde işlerin yetişmesi demektir.
Sabahtan beri, 1 teklif üzerine 10 kere mailleşmemek demektir....
Ufff, bazen bu kadar ciddi kurumların nasıl bu derecede yetersiz,bilgisiz insanları işe aldığını anlayamıyorum..

Ama geçenlerde bir müşterim şöyle demişti;

"It's not important what you know, it's important who you know"

Buyrun burdan...

Dünden Bugüne

2009-09-04T15:07:00.005+03:00

Dün sabah CemCeminay in the Morning'i dinlerken Ali Kırca'dan bahsettiler, ve "son hali ne olmuş aman aman vah vah o ne hal öyle Güneri Civaoğlu'na benzemiş, Ali Dede" diye yakındılar.
Bu aralar moralim bozulmasın diye ne gazete okuyorum ne de haber izliyorum açıkcası(ben gündemi Penguen ve Uykusuz'dan takip edenlerdenim) o sebeple göremedim bilemedim ama dün akşam gittim yakaladım Ali Kırca'yı.. Hakikaten acayip bir şekil olmuş ama bence kötü olmamış yani imaj değişikliği iyidir bence:)hem en son halinden daha genç duruyor, kannımca tabiiZaten herkes, herşey değişmiyor mu buarada dikkat ettim forumlarda Suaviye benzetmişler :)

Bu Ne Biçim Bakış Öyle...

2009-09-03T15:55:00.006+03:00

Sadece işimle alakalı değil, çocukluktan beri yanlış reklamlara takarım.
Ortaokulda Yayla'nın reklamında tepsiden kestiği börek üçgen de tabağa koyunca niye kare oldu o diye, Yayla'ya mektup yazmaya kalkmışlığım var.

Aslında bu reklam yanlış olduğu için değil de beni çok irrite ettiği için takıldım ve paylaşayım istedim.
Doğa Okulları'nın billboardları çarpıyor ne zamandır gözüme ve billboardları gördükçe hem yaratılan imaja hem de gerçekten çocukları o hale getiren yöneticilere ve ebeveynlere sinir oluyorum.
Billboardlar'da birinci olan çocuk kupayı öyle bir üstünlük sağlıyor gibi kaldırıyor ki sanki yeni bir buluş-keşif yaptı.Ama asıl mesele, 2.lik ve 3.lüğü paylaşan çocuklarda.
Çocuklar öyle bir bakıyor ki inanılır gibi değil. Nasıl bir kıskanç bakıştır o öyle. Çocuklarımızı gerçekten bu hale mi getirmek istiyorlar? Eskiden tebrik-takdir vardı, sınıfta 1. olan arkadaşımızı kutlardık. Şimdi neredeyse 3. olan kız, 1.nin heran saçını başını yolacakmış gibi bakıyor.Gülsem mi ağlasam mı bilemedim :) :(
Ne yazık ki, çocuklar yarış atı gibi oldular, sürekli sınavlarla boğuşturan bir eğitim sistemi toplumumuza hırsla döşenmiş çocukları ya da bu sistem nedeniyle eğitimden soğuyan çocukları kazandırıyor.

Henüz okula gönderecek bir çocuğum yok ama bunu gören veliler de( !) eminim en az benim kadar irrite olmuşlardır.
Açıkcası bu şekilde kurgulanan kampanyanın çok büyük bir iletişim hatası olduğunu düşünüyorum. Sanırım, ben veli olsam bu şekilde bir reklam kampanyasını onaylayan zihniyetle yönetilen okulda çocuğumun eğitilmesini istemezdim..

Kötü değil mi ama ya....

SABAH SABAH KOPTUM

2009-09-02T09:56:00.002+03:00

Henüz bu sabah gördüm hemen paylaşayım istedim. Bobiler çıldırmış olmalı...:)

.HIMMMM... KLİŞE AMA GÜZEL..

2009-09-01T10:37:00.003+03:00

İstanbul'da çok güzel bir yağmur yağıyor, ne çokçok ne de az tam kararında..
Çok özlemişim yağmuru, sabah iskelede taksi beklerken bile hayıflanmadım, çok özlemişim...
Biliyorum çok klişe gelecek ama, evde olmak sıcak çikolata ile koltuğuma gömülüp film izlemek isterdim. Sıcak çikolatanın üstüne korkunç deseniz de üstüne de patlamış mısır yemek isterdim...

Ne güzel olurdu, sabah hiç kalkmasaydım yataktan hastayım deyip işe gelmeseydim keşke,keyifle uzansaydım şimdi, eski Sex&The City bölümlerine ya da buna abansaydım;
ve sonra deseydim ki; "your girl is lovely Hubbell"
sonra da evde kendimle dans ederekten şu şarkıyı dinleseydim

KARARSIZIZ

2009-08-27T12:07:00.005+03:00

Kararsızız...
Hergün işe gelirken başka birşey yapmalıyım böyle harcamamalıyım ömrümü diye düşünüyorum sonra sabah masamdaki bilgisayarımdan takip ettiğim blogları açıyorum ve ortalama aynı yaş grubunda olduğumuz çoğu blog yazarında da aynı düşünceleri okuyorum/hissediyorum..

Yaptığım iş, nefret edilecek bir iş değil, severek başladım ama yıllar geçtikçe artık bana daha fazla birşey katmadığını düşünsem de kaldım burada, belki rahata, insanlara alıştım.
Ama başka birşey yapmak, enerjimi farklı bir şekilde ortaya koymak istiyorum, başka bir şirkette/ajansta çalışmak değil istediğim; kendi yeteneğimle/çalışmaktan çok mutluluk duyacağım bir işle meşgale olmak istiyorum.

Çok mu şeye yeteneğim var; HAYIR ama elbette sevdiğim benim de içimde bununla ilgili ortaya koyacağım şeyler var dediğim alanlar var, bunların üzerine gitmek istiyorum...

Bunu yapabilen insanlara gıpta ile bakıyorum, örneğin Lacheen. Elbette maddi/manevi çok zor bir süreç bu ama ona gerçekten tebrikler.

Ya da bir dönem yoga kursuna gittiğim yerdeki Çelen Hoca, mimarlığı bırakıp yoga hocası olmuştu, ona da imreniyorum.

Ajansımızda bir dönem marka temsilcisi olarak çalışan bir kız vardı, İletişim mezunu, ailesinin karşı çıkmasına rağmen, profesyonel olarak ilgilenmese de sporla ilgili birşeyler yapmak istiyordu. Geçenlerde babası ile karşılaştık, bir süre pilates dersleri almış sonra da pilates eğitmenliği için dersler almaya başlamış ve şimdi de bir otelin fitness klubünde pilates hocası olmuş. Aile oldukça ciddi bir alanda çalışan aile olduğu için pek istemiyorlardı ancak onun bu şekilde mutlu olacağına inanıp en sonunda tamam demişler, şimdi ise çok mutluymuş.

Başka bir sürü örnek verebilirim bununla ilgili ve elbette buna cesaret edemeyen benim gibi bir sürü insan örneği de var.
Acaba, ailelerimizi mutlu etmeyi düşünmeden gittiğimiz okullarda istediğimiz bölümleri okusak daha mı mutlu olacaktık, belki o zaman istediğimiz şimdi istediğimiz olmayadabilir ama bu derecede tatminsizlik hakim olmayabilirdi belki hayatımıza.

Belki Jamie gibi bahçede kendi sebzelerimi/meyvelerimi yetiştirip kendi restoranımı kurmalıyım:)

Not:Resim buradan

Bu Arada

2009-08-26T16:45:00.003+03:00

Bu Arada, bir yedim bir yedim, hala yiyorum
şu an hızımı alamamış olmam sebebiyle masamda bulunanları sayıyorum;
sütlü ve siyah Pelit çikolata
Eti Kakaolu Bisküvi
Çay
Kuru Kayısı
Ceviz
Kuru Dut
Fındık
Ceviz
İncir

Kalori bombası durumundayım, biri bana dur demeli, yoksa bu yediklerimle akşama Anadolu Yakası'na koşarak geçebilirim :)

döndüm...

2009-08-26T16:25:00.004+03:00

ben geldim...:)
Tatil süper bişey, hep tatil olsa diye diye geri geldim,işe döndüm....
Çipur, çipur yüzdüm, güneşlenmekten korktuğum için koruyucularımla gölgede keyif yaptım,
sabahları denize karşı cırcır böcekleri eşliğinde kahvaltı yaptım
akşamları yakamozla yemek yedim

en güzel kısmı da aile ile olmaktı
ben oruç tutamasam da, buradaki sönük ramazan neşesi orada dolu doluydu

sabaha karşı balkonda kuzenlerin toplanıp hep beraber masalar kurup sahura oturduklarını görmek
akşam fırından gelen sıcacık pide kokusunu içe çekmek
iftardan sonra tüm site ahalisini havuzda görmek pek bir keyifliydi.

Eskiden tüm aile anneannemde toplanır iftar açardık, abartısız 20-30 kişi olduğu zamanlar olurdu

özlemişim...

tüm bu duygulardan sonra;
doğduğun yer değil doyduğun yer memleketin diyenleri esefle kınıyor, ben memleketimi istiyorum diye çığrınıyorum o halde..

kısa bir ara

2009-08-20T13:53:00.001+03:00

çipur çipur deniz
kızıldenizden akdenize akın eden deniz anaları nedeniyle yaşanan korku
biraz nem

ama yine de tatil :)

99kr

2009-08-13T09:22:00.006+03:00

Yolumun üstü olması münasebetiyle hergün karşılaşıyorum bu pembe dükkanla. Dükkan dediğime bakmayın bildiğiniz cafe aslında ama bana dükkanı çağrıştırıyor.
Pembe ve laci-mor hakim herşeye... İsmi 99kr, sadece isminde geçerli olduğunu düşündüğüm içerde yer alan yiyeceklerin imkanı yok 99 kr olamayacağını düşündüğüm bir mekandı açıkcası.
2 hafta önce, hadi deneyelim dedik, çok acelemiz var 1'er tsot yiyip çıkacağız sözde. Pırıl pırıl bir mekan, tosttan hamburgere, limonatadan, demleme çaya, mezelerden, jambonlu sandviçe kadar herşey mevcut.
İçeriye girince ben dayanamadım sordum, sadece ismi 99kr değil mi, satılanlar 99kr değil herhalde diye.
Sahibi olduğunu öğrendiğim, İsmail Bey de güldü zaten "en büyük sorunumuz bu kimse inanmıyor" dedi.
Bayağı bir gazetede, dergide çıkmış mekan, öğlenleri dolup taşıyormuş. Pangaaltı Ramada otelin alt katında eski Mısırlı Triko'nun olduğu yerde.
Sahibi ile bayağı muhabbet ettik, buranın kirası yüksektir, nasıl karşılanıyor maliyeti bile değil bu sandviçlerin diye. "Tek amacımız sürümden kazanmak, aslında bizimki emniyet şeridinde ters gitmeye benziyor ama başaracağız" diye de ekledi.

Sonuç mu: 3 tost, 1 amerikan salata,3 limonata'ya ödenen sadece 7 lira:)
Tatları da çok güzel :)

Not: kendi çektiğim resimleri bir türlü yükleyemedim o sebeple görseli buradan aldım;
http://sehir.ekolay.net/haber/3172/635753/Ye-ic-hersey-99-kurus.aspx

TIME OUT

2009-08-12T10:17:00.006+03:00

Zaman nasıl geçiyor, herşey nasıl da değişiyor.
Bir bakıyoruz zamanında kabullenemediğimiz birçok şeyi kabullenir olmuşuz, sevmediklerimizi sever hale gelmişiz.
Herşeye alışıyor insan. Sevmediği işine, ölüme, aşka bile alışıyoruz.
Bazı duygularımızı kaybediyoruz belki de..Biliyorum hayat böyle birşey, kabullenmezsen daha mutsuz oluyorsun...
Hergün aynı tempoda kalk,işe gel, yemek, tv-kitap-uyku sonra yine aynı döngü...
Ne kadar severek yaşasak da sıkılıyoruz çoğu kez, sıkılıyorum deyip kendi adıma da konuşabilirdim ama malum tüm arkadaşlarımla konuştuğumuz şeyler bunlar.
Arada kendimize yaptığımız yada başkalarının bize yaptığı minik-büyük süprizler güzellik katıyor hayatımıza yoksa çok sıradan birçok şey...
Özellikle büyük şehirde yaşamak yıpratıyor beni. İstanbul'u çok seviyorum desem yalan söylemiş olurum(evet Ankara'dan çok daha sevdiğim kesin de:) )
Küçük yerde yaşamayı, samimi ilişkileri, toprağa basmayı, suya dokunmayı özledim.
Hayatta risk alarak, radikal kararlar vermeyi özledim. sahi ne zaman bıraktık bunları? İş sahibi olup da yaşam standardımızı kaybetmeyi göze alamayınca mı?
Bugün kendime yarım saat ayırıp odaklanacağım, ne istiyorum ve ne yapıyorum, nerede eksiklikler var, nerede fazlalıklar var, kapasitem nedir, bu doğrultuda neler yapabilirim.. bunları çıkartacağım. Yarım saat yeter mi bilemedim ama :) size de tavsiye ederim.
Günün şarkısı için tıklayın
PS: mümkünse videosunu izleyerek dinleyin

TİNERCİLER

2009-08-10T16:22:00.005+03:00

Tinercilere karşı antipatik bir tutum sergilemem mümkün değil, hele bu kadar sorunlu bir toplumken, aileler(!) bu kadar fütursuzca çocuk sahibi olabiliyorken ve belki de kalmaya mecbur bırakıldıkları çocuk yurtlarında başlarına gelenlerden dolayı kendilerini sokaklara kaçmış bulmuşken, mümkün değil.
Ama son 1-2 aydır özellikle Osmanbey-Şişli tarafında hergün en az 4-5 tinerci çocukla karşılaşıyorum, bazısı arabalara saldırıyor, bir kısmı sessizce elindeki peçeteden tiner koklaya koklaya yürüyor, bir kısmı zorla otobüslere binip,insanlara dikleniyor vs. ve gördüğüm sayı-örnek her geçen gün artıyor.
6-7 ay önce Taksim'de 4-5 yaşlarında gözleri kan çanağı bürümüş, elinde tiner mendili ile bir çocuk kendini yerlere atmıştı önümde, o günden beri nerde tinerci çocuk görsem, o sahne gözlerimin önüne geliyor.
Ben de dahil olmak üzere korkuyoruz, kaçıyoruz, onlara nasıl yardım edilir, kim yardım edebilir bilmiyoruz. Sayıca bu kadar artmaları hiçbir yardımın yapılmadığını gösteriyor, devletten bir yardım yapılmıyorsa ki sanmıyorum, yardım edebilecek insanlar da korkuyla etrafa kaçışırken bu çocuklar ne olacak, nasıl kurtulacaklar?

Görsel kaynak: http://img214.imageshack.us/img214/7240/tinercidsc00850lw6.jpg

bunu yazmazsam ölürüm

2009-08-07T15:30:00.004+03:00

Bloğumda çok kişisel bir şeyler yazmadığım farkındayım, genel şeylerden yazmayı daha çok seviyorum sanırım ama canım ne isterse yazdığımdan ve az önce koptuğum bir mesajlaşma gerçekleştiğinden bunu da yazmazsam ölürüm,

Yer: internet ortamı-mesajlaşma

Durum: b: ben s: sevgili kocam

b: sevgilim, bir el kağıt oynayalım ve kaybeden kazanana ayak masajı yapsın:) ne dersin?
s: hayatım şimdi kalabalık burası ben sana akşam yaparım. Arkadaşım Migros al demişti 28000 tlye 12000 tl kar etmiş
b:hı? anlamadım başkasına yazarken bana mı yazdın acaba?
s: sana be kuzum
(uzun bir sessizlik ve anlayıp da koptuktan hemen sonra)
b: hııı! ben oyun kağıdından bahsetmiştim ama sen borsadan bahsediyorsun sanırım....:)haha

DİP NOTLAR:
"hayatım şimdi kalabalık burası, ben sana akşam yaparım"(!) ne demek? sanki şehrin diğer ucuna geçip, ofise dalıp ayaklarımı masaya uzatıcam ve eveeett kaybeden insan hemen masajımı yap mı diycem?!?
Bugüne kadar borsada hiç bir yatırımımız olmadığı için nerden oraya bağladı konusunda ise bir fikrim yok?!(benden habersiz yatırım planları vardı kafasında ve ufak bir tetikleme ile döküldü sanırım :) haha)

Bir de kadınlara zor derler... ALLAHIM SEN BENİ GÜLDÜRDÜN, BU, AKLI HEP İŞTE OLAN SEVGİLİMİ DE GÜLDÜÜÜRR

DEPECHE MODE WEEKEND

2009-08-07T10:37:00.003+03:00

Bugünden başlayarak bu haftasonunu Depeche Mode hafta sonu ilan ediyorum, ediyorum, ettim.
Sabah sabah İstanbul'un bu yağmurlu gününe bu şarkıları ile başladım pek bir iyi oldu, bununla ve sonra bununla devam ettim.
Tavsiye ederim siz de edin.
Zira işte geldi bir hafta sonu daha, keyfini çıkaralım...

pisi

2009-08-06T15:22:00.008+03:00

noni'nin blogunda kedisi tarçının resimlerini görünce 3 aydır artık annemlerle yaşamak zorunda kalan kedimin resimlerini eklemek ve blogumu açtığımda onu görmek istediğimi farkettim.
Gerçi 1 haftadır annemler ve kendileri bizde misafir ama gidecek yine ve bizim ev sessiz kalacak. Tüy yumaaammm, kaprisli,şımarık şeysim...

BUGÜN

2009-08-06T10:46:00.004+03:00

Herşeyi kırıp dökme ve sakarlık modundayım.
Çok eğilmemem gerektiği halde masada ne varsa yere düşürüyorum, evrak işlerine ne zaman kalkışsam böyle oluyor gerçi.
Benim hep sakarlığım üstümdedir zaten ama ee be kardeşim herşey de sürekli düşürülmez ki, cdler kalemler, kağıtlar, dosyalar...

Odam çok sıcak, klima takılamadı bir türlü bu sebeple başka bir binanın yan cephesi ile burun buruna olan camımı açıyorum o da bazen sıcak estiriyor, bazen çoook estiriyor, bazen hiç estirmiyor. O çook estirdiği zaman da masada ne var ne yok alıp indiriyor aşağıya zaten benim sakarlığa gerek kalmadan...
O kadar pimpirikli olup, yıllarımı PEREJA Kolonya gibi geçirip sürekli hastalanmamla birlikte ben de titizlikten elini eteğini çekmiş biri olarak, bırakıyorum artık ne var ne yok dökülsün saçılsın...toplamıcam...toplamıcam işte

PEPSI ve COCA COLA

2009-08-04T10:16:00.010+03:00

Pepsi ve Coca Cola diye başlık atınca aklıma hep cafelere gittiğimizde; " pepsi mi var Coca Cola mı?" diye soruşumuz aklıma gelir, bu tabi teenager'lık statüsüne eriştiğimizde sorduğumuz bir sorudur yoksa annelerle gidilen çay bahçelerinde içi kamışlı cam şişe Pepsi-Cola'ları lüpletirken hiç aklımıza gelmez, zaten öyle bir farkın olduğunu da bilmeyiz. O zaman bizim için Pepsi de Cola da birdir çünkü adı, Pepsi-Cola'dır.
Neyse yıllar geçer, bazımız Pepsi'nin tadını daha çok severiz bazımız ise Coca-Cola'nın hatta şimdilerde Zero'nun...Bu tercihlerde benim için tat bazdır ancak tüketiciyi etkilemenin de yolu reklamdan geçer.

Az önce Coca-Cola 'nın kreatif ekibinin(şirket içinde yer alan ajanslara brief hazırlayan ekip) başında yer alan Jonathan Mildenhall'un röportajını okurken, bazı notlar çıkardım, burada da yazmak istedim onları, ama röportajı okurken aklıma hem bu seneki Coca-Cola kampanyası hem de Pepsi kampanyası geldi.

Jonathan Mildenhall diyor ki; "Coca Cola olarak biz şuna inanırız; Yaratıcılık demek rekabette avantajı sağlayabilmek demektir. Yaratıcılığı kullanma konusunda çok belirgin stratejilerimiz var, çünkü yaratıcılığı doğru kullanmak zaten etkili reklam yapmak demek. Diğer reklamverenler yaratıcılığa bu kadar önem vermiyor olabilirler ama bizim için etkili olmanın ve satışı arttırmanın en önemli yolu göze çarpan bir yaratıcılık sergilemekten geçer. O yüzden bizim için çok ama çok önemli bir şey yaratıcı reklam.
Göze çarpan etkin yaratıcılık için 4 ana stratejik maddemiz var ve bunların hepsini tek tek karşılamayan hiçbir reklam onayımızdan geçemez. İlki, kültürel anlamda öncü olması ve yapıldığı kültüre "ayırt edilebilir derecede" uygun olması. İkincisi, insanların kalbine işleyecek duygusal bir hikayesi olması. Üçüncüsü, bu duygusal hikayenin ürün üzerine kurulu olması; öyle ki hikaye aklınıza geldiğinde ürün, ürünü düşündüğünüzde hikayeyi hatırlamalısınız. İnsanların ürüne kalpleriyle bağlanmaları ancak duygusal bir hikayeyle mümkün olur. Ve dördüncüsü de, dijital dahil diğer mecralara uygulanabilir olması . Gerçek yaratıcılık bizim için bu maddelerin etrafında dönüyor.

Şimdi bu açıklamaları dikkate alarak izlediğimizde Coca Cola'nın her yaşa uyan kampanyaları bir yana, Pepsi'nin Seda Sayan'lı kampanyası için Türkiye Pazarlama Müdürü'nün yaptığı" Seda Sayan tüm anketlerde en güvenilir ünlü seçiliyor, o sebeple kullanmayı uygun gördük uzun vadede bizim için olumlu sonuç verecek" açıklaması bir yana diyesim geliyor.
Pepsi, yapılan anketlerin hangi yaş aralığında hangi Sosyo Ekonomik Seviye'deki insanları baz aldığını biliyor mu acaba? ya da ajansları?

Ayrıca, Pepsi reklamındaki Seda Sayan'dan baskın çıkan irite sesli teyzeyi hangi akıl oynatmayı uygun gördü, bilemiyorum :)

YİĞİTİM BULUTUM

2009-07-31T17:22:00.008+03:00

Az önce Mediacat'te Yiğit Bulut röportajını okudum yine döktürmüş, seviyorum bu adamı...
Ama, bir de yandan poz vermiş ki, Allahım katmer katmer bir gıdı, bu adam neydi ne oldu...
yedirdiler mi, yedin mi, ne yedin yahu sen

Notumsu: bir hastalığı yoktur umarım diyerek ve sadece yemeden kaynaklı olduğunu düşünerek yazdım tabi :)

BIRKENSTOCK

2009-07-29T11:30:00.004+03:00

Bu nasıl bir rahatlıktır, anlatılmaz yaşanır.
10 gün önce aldığım terliklerim beni resmen havalarda uçuruyor, rahat rahat yürümemi sağlıyor.
Ekşi sözlük'te bile bir terlik üzerine bu kadar yorum yapılmasına şaşırmıştım ki, hadi ben de deneyeyim dedim.
Alırken, satış görevlisi, aman 1 hafta sadece günde yarım saat giyin yoksa ağrı yapar dedi, doğru demiş. İlk başta bişey olmaz giyerim dedim, baktım hakikaten ağrıyor, ben de dediğini yaptım.
Şimdi ise hiç ayağımdan çıkarmıyorum, valla toplantıya bile bunlarla gidiyorum...
İyice serdim anlayacağınız, napalım denize götüren yok, gidebilen yok, izinler birikmiş çıkabilen yok.. ben de yaz havasını ofise taşırımmm...
Buarada, br arkadaşım bu terliklerin Türkiye'de Almanya'dan daha ucuz olduğunu söyledi, nasıl olur anlamadım ama ...

bu boşluğu seviyorum....

2009-07-28T16:14:00.003+03:00

Bu ay sonuna geldik ve İstanbul ancak boşaldı.
Öğlen bankaya gittim, ve tek açık banka olan Garanti'de daha önce rastlamadığım; sıra numarasını almamla dingdong sesini duymamın bir olduğu anı yaşadım. Bu zevki bi daha tatmak için gittim bir kere daha düğmeye bastım 1 işlem daha yaptım :)
Sabah, dolmuş sırası yoktu, bu sefer beni sırada bekleyen dolmuşlara rahat rahat yürüyerek bindim
Haftasonu Carrefour'da 5 kasada birden bomboş bekleyen kasiyerler vardı, Allahım ne büyük mutluluk.
Sabah bize kırmızı ışık yanmasına rağmen yollar boş olduğu için bize geç işareti veren polis amcaya teşekkür ettim (umarım köprü de boştur)

bu boşluğu seviyorum ben....

Not: görsel, www.tallshipsraces.com adresinden alınmıştır.

FİLM-ÖNERİ

2009-07-27T11:21:00.004+03:00

Film 1: Güneşi Gördüm
Evet, bu kadar zaman geçmesine rağmen ben daha yeni izleyebildim ve ağlamaktan helak oldum.
Mahsun Kırmızıgül ön yargısı olduğu için hiç gitmeyi tercih etmemiştim ancak hataymış.
İzlemeyenler için muhakkak önereceğim bir film olacak, hem senaristliği hem de oyunculuğu ile göz dolduran Mahsun Kırmızıgül'e muhteşem oyuncular eşlik ediyor.

Film 2: Last Chance Harvey
Dustin Hoffman ve Emma Thompson'un oynadığı film, son anda yakalanan bir aşk hakkında. Ne yazık ki bu kadar iyi oyuncular için vasat bir film. Zira senaryo ve kurgu çok yavaş ilerliyor, belki orta yaş üstü için braz daha ilgi çekebilir ancak ağır temposu ile saran ve sürükleyen bir film değil.
İzlenebilir mi evet ama acelesi yok..

iyi seyirler...

denize uzak karaya yakın

2009-07-24T19:03:00.003+03:00

böylee denize girmek, çipur çipur yüzmek istiyorum ama gidemiyoruuum
neden çünkü bir dünya ufacık tefeceik gerekli gereksiz iş var tepemde...
ühüüü çipur çipur çimmek istiyorum

HAYDAR DÜMEN VE KÖPEĞİ

2009-07-21T14:16:00.005+03:00

Bugün, kuaförde gazete isteyince, Postayı koydular önüme.
Magazin,mugazin eğlenirken, sağlık-yaşam sayfasına denk geldim. Haydar Dümen'in sayfasıymış o.
Sayfada yazanlara-cevaplara birşey demeyeceğim zira herkes biliyordur ne gibi şeyler sorulduğunu BAKINIZ..
Ama kardeşim, sayfanın başındaki Haydar Dümenin remi nedir öyle yaa, kucağında köpeği ile pozunu koymuş....:)
İnternetten bulamadım o fotoğrafı ama bu var, bence bir süre sonra etkiyi arttırmak için bu fotoyu da koyabilir(buarada bu fotoğraf bobiler.org'dan güzel bir çalışma) :)

SANIRIM YAŞLANIYORUM

2009-07-16T10:59:00.005+03:00

Yaşlanıyorum sanırım; bunun alametleri var elbette, sıralıyorum:

1- Eskiden: iş çıkışı hadi hopp eğlenelim bir yerlere gidelim yapardık gece yarısı eve gelsem de ertesi sabah hoppidik kalkar işe giderdim.
Şimdi: iş çıkışı mümkünse hemen evime gideyim, yemeğimi evde yiyip kitap,film falanla dinlenmek istiyorum.

2-Eskiden: evde de olsam gece 2-3 ten önce hiç bir kuvvet beni yatıramazdı ve 5 saatlik uyku yeter de artardı bile
Şimdi: en geç 12'ye kadar dayanabiliyorum, Cumartesi geceleri dışarı çıkmadığım gibi evde Okan'ı bile izleyemeden uyuya kalıyorum.

3-Eskiden: mağazaların indirim zamanlarında haftasonumu ayırıp dolaşır ve bir dünya alışverişle (çoğunluğu ayakkabı olmak üzere) eve dönerdim hatta İstanbul'un bir ucuna gitmişliğim vardı, indirim var diye.
Şimdi: İstanbul'daki mağazalara özellikle indirim zamanı girmek istemiyorum, insanlar üstüme üstüme geliyor gibi oluyor. Az ama öz yeterli diyorum(her zaman değil)

4-Eskiden: gece 3'te kalkıp canım istedi diye un helvası yapardım hatta üniversitede yurtta yapardık en çok gece yarısı, sonrasında da canım ne istese gece yapardım üşenmeden
Şimdi: başucuma uyanırsam mutfağa yürümeyeyim diye su koyuyorum (10yıl sonra takma dişlerini içine atmış nine kıvamına gelicem sanırım)

5-Eskiden: yolda ota-boka sinirlenen amcalara-teyzelere kızardım, amma öfkeliler tepkililer herşeye diye
Şimdi: dün kendimi Üsküdar'da yere çöp atan Araplar'la kavga ederken ve onlara tepki vermeyen vatandaşa söylenirken buldum

6-Eskiden: daha sabırlıydım, birşey olmasa da olacağı anı sabırla bekleyebilirdim
Şimdi: zamanın öyle hızlı geçtiğinin o kadar farkındayım ki herşey hemen olsun istiyorum

7-Eskiden: yediklerim-içtiklerim konusunda savruktum yani canım ne zaman ne istese yerdim zira kilo almıyordum
Şimdi: öyle mi ya, su içsem yarıyor misali artık kilo vermek o kadar zorlaştı ki herşeye dikkat etmeye çalışıyorum(edebiliyor muyum o tartışılır)

8-Eskiden: gece yatmadan önce yüzümü yıkar yatardım.
Şimdi: temizleme köpüğü ile temizleyip, tonik ardından göz kremi ve nemlendirici sürmeden yatamıyorum zira çıkan ince çizgilerin ben farkındayım

9-Eskiden: saatlerce dolaşabilirdim, yürürdüm arkadaşlarımla, alışveriş yapardım bir yorgunluk hissetmezdim.
Şimdi: yine çok yürüyorum ama o yavaş alışveriş vitrin modunda yürüdüğüm an belim kopuyor bacaklarım ağrıyor (hüüüü baston gerekmesin bana)

10-Eskiden: arkadaşlarımla telefonda saatlerce konuşup-dedikodu yapabilirdim hatta eve gelen telefon faturalarını annem görmeden nasıl hallederim diye düşünürdüm
Şimdi: çok uzun sohbetleri telefonda değil yüzyüze tercih ediyorum, yakınımda olmayan bir arkadaşım değilse konuştuğum öyle 1 saat konuşabilecek sabrım kalmıyor..

yaşlanıyorum işte..... bu kadar basit mi... commedore 64 'ten falan hiç bahsetmiyorum zaten:)

MEVSİMİNDE YİYELİM

2009-07-13T16:45:00.005+03:00

Bu aralar feci şekilde doğal,zamanında meyve-sebze yemeye sardım. Yurt dışına çıktığımızda yediğimiz sebzeler hiç tat vermezdi, koşarak canım memleketimde tadı damağımda kala kala meyve-sebze yemek isterdim ama şimdi aldığım salatalık-maydonoz(ya maydonoz bile tatsız olur mu)-biber-patlıcan... vb tatsız tutsuz gelmeye başlayınca ben de herşeyi en azından mevsiminde tüketerek kendimce önlem almaya çalışıyorum.
Sadece mevsiminde tüketmek yetmiyor farkındayım artık organik denen, doğal toprak ve tohumla üretileni tüketmek gerek ama bunları öncelikle her köşe başında bulamıyoruz ayrıca büyük marketlerde bulduğumuz paketlenmiş organikler de dünya pahası olduğundan ve Türk aile kültürü tane ile değil kilo ile almaya alışık olduğundan çoğunlukla organiklere yönelmiyoruz.

Bomonti'de Cumartesi günleri %100 Ekolojik Pazar kuruluyor, Buğday Dergisi'nin öncülüğünde 2006'dan beri devam eden proje, Şişli'den sonra, Antalya,Samsun,Bursa gibi illerde de hayat bulmuş.
Gitmesi zor gelse de en azından daha lezzetli şeyler yemeyi umuyorum. stenirse

Küçük bir liste; mevsiminde yenmesi gereken sebze ve meyvalar. Bu yazıyı www.saatlimaarif.com dan post ettim, bu kadar detaylı yazdığı için çok teşekkürler.

OCAK
Balık: Kefal, tekir,kırlangıç, strongilos, levrek,
Sebze: Kereviz, lahana, brüksel lahanası, brokoli, havuç, pırasa,ıspanak, pazı, karaturp, kırmızı turp
Meyve: Elma,nar, portakal, armut, ayva, greyfurt

Bu ay sofranızdan eksik etmeyin:
Sebze ve et suyu ile hazırlanmış çorbaları sofranızdan eksik etmeyin.
Hareketsiz geçen soğuk kış günlerinde çorbalar bağırsak sistemini düzenler.Soğuk havalarda vücuda direnç veren balık ve baklagiller de en çok tüketilmesi gereken besinlerden.

ŞUBAT
Balık: Uskumru, istavrit, lüfer, palamut, tekir, kefal, kalkan, gümüş balığı,
Sebze: Brokoli, brüksel lahanası, karnabahar, pazı, ıspanak, pırasa, pancar, defneyaprağı, havuç, turp.
Meyve: Elma, portakal, muz, armut, greyfurt, ayva.

Bu ay sofranızdan eksik etmeyin:
Kansere karşı etkili lahanagilleri (lahana, brüksel lahanası, karnabahar ve brokoli) sık sık yiyin. Bol betakaroten içeren havuç ile salata, zeytinyağlı yemek veya havuç suyu hazırlayın.

MART
Balık: Levrek, kalkan, kefal
Sebze: Ispanak, havuç, pırasa,kırmızı turp, brokoli.
Meyve: Elma, muz

Bu ay sofranızdan eksik etmeyin:
Mart, yaza hazırlık ayıdır. Hafif beslenmeye ve diyet yapmaya başlamanın tam zamanıdır. Mart, aynı zamanda ilkbahara geçiş ayıdır. Bu nedenle hafif bir o kadar da direnç verici besinleri tüketmeye özen
göstermek gerekir. Balık, ızgara et, sebze ve meyveler bol tüketilmeli.

NİSAN
Balık: Kalkan, kılıç, kırlangıç, tekir, barbunya
Sebze: Taze soğan, tazesarımsak, kuşkonmaz,taze kekik, bakla, marul.
Meyve: Can erik

Bu ay sofranızdan eksik etmeyin:
Kuzu etinin en taze ve lezzetli zamanı. Bu aylarda et olarak kuzu etini tercih edin. Sütlü hafif tatlılar pişirin. Sabah kahvaltısında ve geceleri yatmadan önce bir bardak süt için. Hafif ama sağlıklı beslenerek
ve açık havada düzenli yürüyüşler yaparak fazla kilolarınızdan kurtulabilirsiniz.

MAYIS
Balık: Barbunya,levrek, kılıç, kırlangıç, dilbalığı,
Sebze: Enginar, bakla, madımak, semizotu, papatya, ebegümeci,domates, salatalık.
Meyve: Çilek, yeşil erik, malta eriği, dut.

Bu ay sofranızdan eksik etmeyin:
Çilek kısa ömürlü bir meyve. İçeriğindeki zengin vitamin (özellikle C vitamini) ve mineraller sayesinde ani enerji verip, geçiş mevsiminde ortaya çıkan yorgunluk belirtilerini giderir.

HAZİRAN
Balık: Mercan, levrek, barbunya.
Sebze: Enginar, taze patates, taze fasulye, bakla (ayın ortasına
kadar), bezelye, kabak, patlıcan, sivribiber, domates, salatalık, kuzu
ıspanak, semizotu, rezene, marul,üzüm yaprağı, taze soğan, tazesarımsak,
dereotu, dolmalık biber, çalı fasulyesi.
Meyve: Kiraz, yeşil erik, malta eriği, kayısı, şeftali, dut.

Bu ay sofranızdan eksik etmeyin:
Kısa ömürlü dut ve kirazı bu ayda bol bol tüketin. Her ikisi de zengin vitamin ve mineral kaynağı.

TEMMUZ
Balık: Sardalya, barbunya, tekir, ıstakoz, böcek, pavurya.
Sebze: Domates, salatalık, bezelye, dereotu, kum havucu, taze
fasulye, kuzu ıspanak, kabak, patlıcan, semizotu, sivribiber, dolmalık
biber, çalı fasulyesi, barbunya fasulyesi.
Meyve: Kayısı, şeftali, kavun, sarı erik, karpuz, ahududu, vişne.

Bu ay sofranızdan eksik etmeyin:
Semizotu, balıktan sonra en çok omega-3 içeren sebze. Vücut tarafından üretilmeyen bir yağ asidi olan Omega-3, kalp hastalıklarına, zihinsel karışıklığa ve bunamaya karşı ekili.

AĞUSTOS
Balık: Çingene palamudu, mercan, kılıç, sardalye.
Sebze: Domates, salatalık, patlıcan, dolmalık biber, çarliston biber,
sivribiber, taze fasulye, barbunya fasulyesi, kabak, mısır, kırmızı
salçalık biber.
Meyve: Kayısı, kavun, kırmızı erik, şeftali, vişne, böğürtlen,
karpuz, incir, mürdüm eriği, üzüm.

Bu ay sofranızdan eksik etmeyin:
Yaz meyve ve sebzelerinin en olgun zamanı. Meyveleri bol yiyin. Bunun yanısıra balık, zeytinyağlı sebze, hafif soslu makarnaları günlüköğünlerinize paylaştırın.

EYLÜL
Balık: Palamut, lüfer, kılıç, sardalye, kolyoz, kırlangıç.
Sebze: Mantar, patlıcan, mısır, pazı, biberiye, barbunya fasulyesi,
kabak, dolmalık biber, kırmızı salçalık biber.
Meyve: Mürdüm eriği, fındık, kavun, karpuz, incir, üzüm.

Bu ay sofranızdan eksik etmeyin:
Eylül, kışa hazırlık ayıdır. Vücudu soğuk mevsime hazırlamak gerekir.Bol balık, sebze, meyve ve makarna gibi enerji verici karbonhidratlar ağırlıklı beslenin. Mürdüm erik ve fındığı hergün belli bir miktar
tüketmeye özen gösterin.

EKİM
Balık: Palamut, lüfer, istavrit, barbunya, kılıç, mercan, sardalye.
Sebze: Mantar, fındık, ceviz, ıspanak, yerelması, pırasa, lahana,
kıvırcık salata, kırmızı turp, karnabahar, havuç.
Meyve: Armut, ceviz, üzüm,elma, greyfurt, mandalina, muz.

Bu ay sofranızdan eksik etmeyin:
Ekim ayında omega-3 içerikli cevizin tam zamanı. Cevizi bu aylarda bol bol tüketin. Ayrıca mantarlı nefisyemekler pişirebilirsiniz. Mantar, balık, et ve sebzelere çok yakışır. Mantarı ızgarada üzerine peynir
serperek pişirip kahvaltıda da yiyebilirsiniz.

KASIM
Balık: Mezgit, ringa
Sebze: Balkabağı, kabak, lahana, kereviz, pırasa, yeralması, havuç,
ıspanak, karnabahar, pazı.
Meyve: Ceviz, kestane, üzüm, elma,muz, mandalina, nar, armut, kivi,
greyfurt, Trabzon hurması.

Bu ay sofranızdan eksik etmeyin:
Kasım ayında balkabağından bol bol yararlanın. Çorbası, tatlısı ve pastası ile nefis lezzetler hazırlayabilirsiniz. Balkabağını ayrıca etli sebze yemeklerine de ilave edebilirsiniz. İçerdiği bol betakaroten
sayesinde kansere karşı etkili bir sebze.

ARALIK
Balık: Levrek.
Sebze: Balkabağı, lahana, yerelması, pırasa, brüksel lahanası,
karnabahar, ıspanak, kereviz, havuç, pazı, kara lahana.
Meyve: Elma, mandalina, portakal, nar, armut, muz, kivi, kestane,
greyfurt, ayva, Trabzon hurması.

Bu ay sofranızdan eksik etmeyin:
Soğuk algınlığı hastalıklarına yakalanmamak için sağlıklı beslenin.Portakal veya greyfurt suyu için. Ispanak, baklagil, et, yoğurt, muz,elma ve kuruyemişleri bol tüketin.

DAĞ BAŞINI DUMAN ALMIŞ

2009-07-02T16:48:00.004+03:00

Ülkemizin geçirdiği şu psikolojik savaş ortamında umutla tutunasım var:

GENÇLiK MARŞI

Dağ başını duman almış,
Gümüş dere durmaz akar.
Güneş ufuktan şimdi doğar.
Yürüyelim arkadaşlar.

Sesimizi yer, gök, su dinlesin;
Sert adımlarla her yer inlesin.

Bu gök, deniz nerede var,
Nerede bu dağlar, taşlar.
Bu ağaçlar, güzel kuşlar
Yürüyelim arkadaşlar.

Sesimizi yer, gök, su dinlesin;
Sert adımlarla her yer inlesin.

Her geceyi güneş boğar
Ülkemizin günü doğar,
Yol uzun olsa da ne var,
Yürüyelim arkadaşlar.

Sesimizi yer, gök, su dinlesin;
Sert adımlarla her yer inlesin.

ŞİMDİ YAZLIKTA OLSAYDIK

2009-06-30T14:24:00.005+03:00

Bu yazı, yazlıktan okumaya katınlanlara zinhar yasaktır, yazı kendi kendini yok edebilir, etmezse de etsin yaaa....

*Buarada yazı sabah erken saatlerde yazıldığı için kahvaltı mevzuundan başlamışlık var;

OFİS ÇOK SICAK BEN DE AÇTIM CAMI PUFUR PUFUR CEREYANDA OTURUYORUM…

ŞİMDİ YAZLIKTA OLSAK DEDİM

KAHVALTIMIZI YAPMIŞ, BALKONDA KAHVEMİZİ İÇİYOR OLURDUK DENİZE KARŞI

DENİZDEN TUZLU BİR MELTEM GELİRDİ, O KOKUYU DUYUNCA DENİZİN TADINI BİLE AĞZINDA HİSSEDERSİN

KAHVELER BİTİNCE AKŞAM YENİLENECEK KÖFTE VE KIZARTMANIN ÖN HAZIRLIĞINI YAPARDIK

KÖFTELERİ DOLABA KOYARDIK, PATATES ve PATLICANLARI TUZLU SUYA BASTIRIRDIK

SONRA GAZETELERE TEKRAR BİR GÖZ ATAR,

DENİZE GİDERKEN YANIMIZA ALINACAK EKLERE, DERGİLERE BAKAR, ŞİFONYERİN ÖNÜNE KOYARDIK

DENİZ ÇANTASI ZATEN HAZIR HEP AYAKKABILIĞIN ÖNÜNDE

MAYOLARI GİYER, ŞAPKAYI, PARMAK ARASINI GEÇİRİR SAAT 15:00 GİBİ İNERDİK SAHİLE

GAZETELER, DERGİLERİN ARASINDAN KAFAYI UZAKTAN GELEN MISIRCIYA UZATIR, HEMEN ÇAĞIRIP SULU SÜTLÜ BİR MISIR YERDİK

DENİZE GİR ÇIK SAAT 18:00’A KADAR OYALANIRDIK

ARADA BAKTIK ÇOK SICAK, YA GEÇEN DİLİMLİ KARPUZCUDAN KARPUZ YADA SOĞUK COLA İÇERDİK

BELEDİYE SUYU VERİLEN PLAJ DUŞUNDAN AYAKLARIMIZI YIKAR, EVİN BAHÇESİNE GİDERDİK

HAVUZDA OTURAN SİTE AHALİSİ İLE SOHBETİ BİRAZ KOYULAŞTIRIP 19:00'A DOĞRU EVE ÇIKIP

DUŞUMUZU ALIRDIK,YANAN YANAKLARA AFTER SUN SÜRÜLÜRDÜ

BAŞLARDIK IZGARADA KÖFTE YAPIP KIZARTMALARI TAVAYA ATMAYA

BUARADA AÇIK BALKON KAPISINDAN DA DİĞER SİTE SAKİNLERİNİN BALKONA KURDUKLARI SOFRALARIN ÇATAL-BIÇAK ŞIKIRTILARINI DUYARDIK

HEP BERABER YEMEK YERDİK DENİZE BAKAN BALKONDAN

SONRA ÇAYI İÇMEYE, DONDURMAYI YEMEYE ÇARŞIYA, İSKELEYE GİDERDİK….

Ühühü,ühüüüüüüü

*Resim, www.resimparki.net'ten alınmıştır.

TÖVBE TÖVBEEEE TÖVBEKARLAR YARIŞIYOR

2009-06-25T15:36:00.007+03:00

Öğle yemeği arasında Yüksel Aytuğ'un yazısında okudum önce, şaka herhalde dedim.
Sonrasında ise Cine5'te çalışan bir arkadaşımın post'unu gördüm "cidden demek başlıyor" dedim.
Evet, Türk Televizyoncuuğu'nda böyle birşey daha oldu, çığrından çıkış arttı.

Programın adı: TÖVBEKARLAR YARIŞIYOR
Kanalı ilk defa duydum: Kanal-T (Tövbekarın T si olsa gerek :) )
Yarışmanın sloganı ise: Dünyanın en büyük ödülünü veriyoruz,size TANRI inancını hediye ediyoruz.
İçerik: Gülgün Feyman'ın moderatörlüğünde 1 Papaz, 1 İmam, 1 Budist Rahip ve 1 Haham ateist birini imana İKNA EDECEK ( bu bir İngiliz, bir Fransız, 1 Türk fıkrasına benzedi ya neyse)

Detaylı bilgi için:
http://www.haberturk.com/haber.asp?id=155022&cat=140&dt=2009/06/25

PES DİYORUUUUMMMM

AMBULANS&İTFAYE ve TRAFİK POLİSİ İŞBİRLİĞİ

2009-06-24T10:42:00.003+03:00

Bunu eminim ilk düşünen üstün zeka insanı (!) ben değilimdir ama uzun zamandır hep aklımda niye bizim ülkemizde böyle birşey uygulanmıyor diye düşünüyorum.

Olay şu;
İnternetten okuduğum bir bilgiye göre Türkiye'de 1191 adet hastane var ve İstanbul %3 ile bu en çok hastaneye sahip il. Hergün en az 10 adet ambulans görüyorum ben trafikle cebelleşen, hastaneye ulaşmak için binbir çaba sarfeden, yetmezmiş gibi bir de dangalak şoförlerle uğraşan.
Geçenlerde tandığım bir insanın büyükbabası ambulansta öldü belki hastaneye yetişebilseydi kurtulabilirdi kimbilir.
Bununla birlikte, İstanbul'da yaşadığım için buradan örnekle bütün ana arterlerde bekleyen bir dünya trafik polisi görüyorum, bakanlar milletvekilleri hatta belediye başkanlarının bile geçişinde tüm yolları kapatıyorlar onlar geçsinler diye. Bu çabayı biraz da ambulanslar için gösterseler diyorum ama NASIL?
Tüm polis telsizleri ile ambulans telsizlerinin ortak bir hattı olsa ve hastaya yada hastaneye yetişmeye çalışan ambulans şoförü trafiğin sıkışık olduğu/yoğun olduğu durumlarda polis telsizine anons yapsa ve o güzergah ambulans geçene kadar açılsa, bu kadar KOLAY bence.
Ambulanstakilerin hayatı belediye başkanlarımızın yetişeceği yerlerden daha önemlidir sanırım, bu kadar basit bir detayla birçok insanı kurtabiliriz, zamanında yetiştirebiliriz diye düşünüyorum.
Hatta sadece ambulanslarla değil itfayelerle ile ilgili de böyle bir frekans olsa.
Geçen gün Mecidiyeköy'de iş çıkış saatinde 3 itfaye takıldı trafiğe...
Acıklı bir konu oldu belki de ama paylaşmak istedim..

LOS ANGELES-2

2009-06-22T12:25:00.012+03:00

Evet yazıya tam da kaldığım yerden devam edeceğim...

7 günlük bir tatil planladığımız ve 7 günde hem Los Angeles hem Las Vegas için çok az olacağı için iyi bir plan yapmak durumundaydık. Dolayısıyla bu da, çok erkenden kalkmak, gideceğimiz yerlerin haritasını çıkrarak hemen araba ile yola koyulmak anlamına geliyordu. Ne yalan söyleyeyim ilk günümüzü alışverişe ayırdık, böylece ilk günden alacağımız ne var ne yok alıp, sonrasını gezmeye ayıralım dedik. Amerika ucuz diye herşeye saldırmaya niyetim yoktu, alacaklarımızın listesini İstanbul'dayken yapmış ve buradaki fiyatlarını yanlarına yazmıştım.
Böylelikle ilkgün Camarillo Outlets diye biryere gittik, buarada GPRS'in yararlarını anlatmama gerek yok sanırım zira hiç şaşmadan bizi heryere götürüp getirdi yoksa oraları bulmanın imkanı yok, hadi diyelim bulduk otele dönemeyiz.
Camarillo Outlet gerçekten çook büyük bir alışveriş merkezi, burada sadece teknoloji bölümü yoktu onun dışında giyim, ayakkabı, ev, aksesuar..vb tüm herşey buradan karşılanabiliyor.
Özellikle her mağazada yer alan "clearence" bölümleri çok çok uygundu. Ben almam gerekenlerin çoğunu buradan alıp günü bitirdim. Dediğim gibi çok fazla şey almaya gerek duymadım sadece ihtyacımı gözettim.
Bu resmi sitesinden aldım:

Yalnız Outletler, Türkiye'de yer alan outletlerden oldukça farklı zira kapalı bir alanda değil de binlerce metrekare üzerine kurulmuş tek katlı mağazalardan ve bölümlerden oluşan bir yapıdan söz ediyoruz. Gerçekten de tüm günümüzü orada harcadık, ilk gün çok üzüldüm 1 günü burada harcadık diye ancak sonrasında programa uygun hareket ettiğimiz için zaten görmeyi planladığımız heryeri gördük, o sebeple çok dert olmadı.

İlk günün tamamını alışverişe ayırınca 2. gün hayli yoğundu tabi.
Sabah otelde kahvaltıyı ettiğimiz gibi Griffith Park'a gittik. Muhteşem bir Park, inanılmaz büyük ve sabahın köründe herkes spor yapıyor, piknik yapıyor, bizdeki manzaralara orada çok rastlayamıyoruz tabi. Griffith Park Observatory, o meşhur "Hollywood" yazısının en net göründüğü noktaymış, biz de parmağımızı Hollywood yazısına kondurup bir dünya resim çektik.
Arabayı aşağıya koyup yukarılara otobüsle çıkanlar varmış ancak hemen önünde otoparkı var dolayısıyla araba ile çıkılabilir. İçeriye giriş ücretsiz sadece dürbün için metal para atıyorsun.
Griffith Park Observatory'den dürbünlerle Los Angeles manzarası izleyebiliyorsun, Hollywood yazısına bakabiliyorsun, eğer bizim gibi sabah erken giderseniz ne yazık ki nemden şehir manzarası çok anlaşılmıyor ancak akşam üzeri eminim müthiş bir manzara var.
Zaten burası birçok filme de evsahipliği yapmış bir mekan gerçi Los Angeles'ın hangi köşesi değil ki?
Parkın resmi sitesi yanılmıyorsam: http://www.griffithobs.org/

Parka gidilen yer, Los Feliz Blvd ve orada muhteşem evler var, hakkını yemeyelim elbette Beverly Hillsteki evlerden güzel değil ama ben bunları daha çok sevdim , heryer yemyeşil.
Bu resim de o sokağın köşesinden bir hatıra:
O günün ardından kendimizi Walk Of FAME denen, Hollywood Bulvarı ile Vine Street arasındaki alana attık, burada elbette Oscar törenlerinin de yapıldığı Kodak Theatre da mevcut. Öncelikle Kodak Theatre için gezi biletlerimizi aldık, onun vaktini beklerken de yıldızlar arasında dolaştık ve ben sürekli ellerimi yerdeki yıldızlara yapıştırıp fotoğraf çektirdim. Açıkcası ne bekliyordum bilmiyorum ama kötü bir cadde olduğunu söyleyebilirim. Ben pek beğenmedim, çok kalabalıktı elbette ve heryerde ünlü yıldızların kostümlü benzerleri 10 USD karşılığı sizinle fotoğraf çektirmek için buradaki cam silici çocuklar gibi dolanıyordu.
Neyse, buarada çok ünlü bir tiyatro daha vardı adını hatırlayamadığım ünlü bir oyuncunun kurduğu oraya da baktıktan sonra, Kodak Theatre gezimize katılmak için koşar adım içeriye girdik.

Kodak Theatre'ı gezmeye gelen fazla kişi yoktu sanırım 10 kişi falandık bizim dışımızdakiler de Hintliydi ve onların Slumdog'dan sonra olaya daha fazla entegre oldukları da belliydi zira gezi boyunca Slumdog'ı referans ederek bir dünya soru sordular.
Kodak Theatre da yarına :)

YENİ BİRİ

2009-06-18T11:29:00.006+03:00

Yaz sabahları, huzurlu parçaları dinlemeyi seviyorum ama özellikle backgroundu rock ise daha çok seviyorum.

Bugün daha yeni keşfettiğim birini dinledim sizinle de paylaşayım istedim

Arkadaşın ismi Melih Ünen, aşağıda yer alan linkten 3-4 parçası dinlenebilir.

Melih Ünen

keyifli dinlemeler..

NUMARA TAŞINABİLİRLİĞİNDEN SONRA 3G'LER YARIŞIYOR

2009-06-17T15:49:00.007+03:00

Yazmayı özlemişim resmen:) bugün 1 yazı daha yazayım dedim.
Malum, 3G denen bir hadise var, neredeyse 1 senedir ha geldi ha gelecek, nasıl birşey olacak diye bekleyip duruyoruz.
i-Phone'lar ilk geldiği zaman, 3G'nin ne olduğunu bilmemelerine rağmenmillet daha fazla paraya, 3G'li olanları alıyordu.
Burada kimseye baştan 3G olayını anlatacak değilim ama sadece bazı markaların, benim dikkatimi çeken birkaç olayını anlatacağım.
Malum, ülkemizde 3 tane GSM Operatörü var: Avea, Turkcell ve Vodafone.
Her biri 3G diye bağırıp durdu televizyonlarda ama internette iş biraz farklıydı çünkü atı alan Üsküdar'ı geçer misali bu konuda en hızlı davranan tek bir marka oldu, o da: Turkcell.

Turkcell geçen yıl Rabarba ile yaptığı proje ile tüm GSM kullanıcılarına 3G nedir, nasıl işler... vs herşeyi anlattı, proje çok başarılı, çalışma da çok güzel oldu. Hem eğleniyor hem öğreniyor durumuydu yani. Bunun yanı sıra tv spotları da başarılıydı.
http://www.turkcell3g.com/?source=adwords&WT.mc_id=googdig_3G_turkcell-3G

Vodafone, 3G'de dünya devi olmasına rağmen, adaptasyon bir reklam filmi yayınladı ama internette bilgi vermek için geç kaldı. İnternet sitesinde açtığı sayfada 3G'yi detaylıca anlatmış ama açıkcası bir teknoloji dehası yada insanı çeken birşeyler yok, eğlencesi yok yani.
http://www.vodafone.com.tr/3G/NOW/3G.php

Bugün ilk defa Avea'nın yaptığı çalışmayı gördüm, bildiğim kadarıyla bu proje de yeni başladı.
Zira, görüntülü konuşmada ses çıkmıyor, biraz daha üzerinde çalışılması gerek sanırım. Bence yine işin eğlencesi az.
http://www.avea.com.tr/3G/index.html#/3g_usb/

İnternet kullanıcıları, özellikle yeni teknoloji takipçileri sürekli yenilik ve eğlence peşinde. Bana sorarsanız, Turkcell'in çalışması geçen yıl yapılmış da olsa hepsinden başarılı ve önde giden bir çalışma olmuş. Tebrikler

nOT: Görsel ceplab internet sitesinden alınmıştır.

nOT2: Buarada, 4G diye de bişey çıktı ama o nedir, bir fikrim yok:)

LOS ANGELES'a ARA

2009-06-17T10:41:00.007+03:00

Los Angeles yazısının devamını yazacağım diye yazı yazamadım bloğuma yahu.. Neden derseniz, resimleri yüklediğim dvd'mi bulamıyorum, resimsiz de manası yok diye hadi bugun yazayım,yarın yazayım kaldı, yazamadım ama o saklambaç dvdyi bulup yazıcam mutlaka..
Los Angeles yazısı yazamıyorum bari, eskisi gibi yine istediğim birşeyler yazayım.

İstanbul çok sıcak, klimasız ve camı başka bir binanın duvarının dibine açılan odamda bana daha da sıcak geliyor zaten..Okullar bitmesine rağmen trafik bitmedi, artık yazlıkçılarda para yok kimse İstanbul'u terki-diyar etmiyor derken, dün akşam caddeye yemeğe gittiğimde (salı yani hafta içi ) tüm cafeleri tıklım tıklım görünce para var galibainsanlarda dedim, artık İstanbul yazlık mekanları ile yazlık gibi oldu ya ondan kimsenin biryere gidesi gelmiyor herhalde.. İşin şakası bir tarafa, elbette parası olan zümrede para akmaya devam, olmayanlar da sürtünerek geçen ekonominin tutuşturduğu yeri üflemeye çalışmakla meşgul.
Zira, Turizm Gazetesinde bugün okuduğum bir habere göre kapanan tesis sayısı oldukça fazla, ayrıca 31 büyük tesis kriz nedeniyle devir edilmiş.

Bunları düşünürken, (nerden geldiyse aklıma)hatırlarmısınız bilemedim ama 11 Haziran'da başbakanın dediği "sinirli değilim, dertliyim dertli" lafı aklıma geldi. Sonrasında Vali Muammer Güler'in M.Karabulut cinayeti ile ilgili "Ailenin şüpheli çocuğu adalete teslim etmesi boyunlarının borcudur" lafı kulaklarımda çınlandı ve dedimki devlet resmen yalvarıyor, Başbakan dertliyim diyor, Vali, suçluyu yakalayamıyor aileye yalvarıyor.

Yahu bu devlet ne durumda, ağlayan ağlayana, biz napalım acaba, kendimizi atalım bari..

Dedim ki yok canım sadece, ülkede satacak toprak kalmadı birisi ondan dertlendi herhalde ötekisi de valilerin tayin edileceğini duydu tayini çıkmasın diye uğraşırken, cinayeti de çözememişken bari son çare aileye yalvarayım araya boyun borcu falan lafı sokup ajitasyona getireyim de katili teslim etsinler dedi. Biz atmayalım kendimizi yok, bunlar masumane masumane düşünsünler.

Yazıma son verirken bugün bobiler.org'ta gördüğüm ve bayıldığım bir çalışmayı sizinle paylaşmak istedim :)
Not: en alttaki şeriat yeşili üzerine arapça

LOS ANGELES-1

2009-05-25T14:23:00.006+03:00

Çok uzun zaman oldu değil mi yazmayalı. Başlangıçta keyfim yoktu bir önceki yazıdan da anlayacağınız üzere sonra da keyfim yerine geldi tatile gittim. Bu sefer de öyle keyifliydim ki bir şey yapmak istemedim :) {bu blog sahibinin de keyfini mi bekleyeceğiz diyorsunuz dimi, napalım blog benim, keyif benim (: }

Neyse, bildiğiniz üzere bu blog, her çeşit yazıyı barındırabilen bir blog dolayısıyla 1 hafta boyunca tatil anılarını yazacağım, gittiğim yere gidecek olanlara tavsiyeler vereceğim.

Resimleri toparlıyorum o sebeple 1 hafta boyunca kısa kısa bir dünya şey yazmayı planlıyorum.

Tatil'de; Los Angeles ve Las Vegas'taydım.

Tatil anılarına buradan gidişimizle başlayayım, resimler gelince devamı olacak..

Öncelikle efendim, sezon henüz çok da açılmadığı için uçak bilet fiyatları kişi başı gidiş-dönüş 552 Euro gibi normal seviyedeydi ama bu ay sonundan itibaren öyle bir bilet bulmak zor olabilir.

Atatürk Havalimanından rahat rahat bindik uçağımıza, sadece inanılmaz abartılı "domuz gribi" korkusu nedeniyle maskeli görevlilere baktık uzunca. Sonra, LA ve Las Vegas'ın Meksika sınırına yakın olması nedeniyle arkadaşlarımızın aman gitmeyin demelerini düşünüp yahu hakketten var mıdır bu domuz gribi diye azcuk korktum ama uçağa da bir o kadar neşeyle bindim.

Güzel güzel uçtuk, ama iş Londra aktarmasına geldiğinde ve aktarma aralığı sadece 30-40 dk olduğunda bizi bir koşturmaca aldı. Heathrow Havaalanı dehşet büyük, koştur koştur çıkış kapısına gelemiyorsun, çıktığımız asansörün haddi hesabı yok, bir de o asansörlere ulaşabilmek için bindiğimiz metronun yavaşlığı ...neyse kanter içinde bindik uçağa.(en son biz, bir de bizden hemen önce binmiş Türk bir çift)

Yerimiz iyiydi, toplamda 17 saatlik uçuşa hazırlık, battaniyelerimi çektim uyuyacağım derken, yemekler geldi. Domuz eti yemediğim için uçuşlarımıza "muslim food" diye eklemiştim ancak önümüze"indian food" geldi ve bütün geceyi neredeyse tuvalette geçirdim o baharatlar nedeniyle. bir daha muslim food koydurana ne olsun...

Havaalanına indik, bir tek insanda ne maske var ne birşey, yuppi dedim domuz gribi korkusu yok burada!

Buarada ismimiz anons edildi, havaalanına göz atma şansım bile olmadan uçuş görevlileri yanına gittik ve elbette öğrendik ki, bizim bile zor yetiştiğimiz uçağa valizlerimiz yetişememiş, bize gece göndereceklerini söyleyip, elimize de 100 USD sıkıştırıp bizi yolladılar :(

İlk defa gittiğimiz bir şehir olduğu için hemen araba kiraladık havaalanından ve gprsi taktığımız gibi otelin yolunu tuttuk.

Bütün yol boyunca salak salak bakındım, heryer yemyeşildi ama otobanlarda bir dünya lastik parçası vardı anlam veremedim. Universal City'deki otelimize geldiğimizde, bir düğün gurubuyla karşılaşıp asansörü kullanamayacağımızı anlayıp garsonlarla birlikte servis asansörüne binerek odamızaçıktım ve sersem sepelek o günü uyuyarak geçirdim :)

devamı yarına...

NOT: LA fotoğrafı www.efrasyap.com adlı siteden alınmıştır.

NEDENLERİM VAR

2009-04-10T17:01:00.004+03:00

Uzun süredir bişeyler yazamadım bloguma. Nedenlerim değil de nedenim var aslında.
DEPRESYONDAYIM!
Başlığa"Nedenlerim Var" yazmamın sebebi ise, "Depresyonda" olmamın nedenleri olması.
Öncelikle, ülkemiz adına çok fazla endişe duyuyorum ve yapılanlar-yapılamanyalar her geçen gün beni daha fazla çöküşe sürüklüyor. Facebook'ta Fatih Altaylı'nın programına katılan 4 kız öğrenciden 2'sinin yaptığı açıklamalar(Humeyni'yi sevmeleri konusu zaten ayrı) beni bu tarih bilmeyen,at gözlüğü ile bakan, sadece ezber öğrendiklerini tekrarlayan, imam hatiplerde öğrendikleri Atatürk karşıtlığı ile dolmuş(kuzenimde imam hatipte okudu oradan biliyorum)gerici gençlik ve onların aşağılayıcı tavırları konusunda çaresizmişim hissine sürüklüyor. BOĞULUYORUM!
Sokaklardaki çöplerden yemek toplayan küçük çocukları görmek boğazımı düğümlüyor. Alışılmış fakirlikle geçinmeye giden halka her duyduğunu yutturmaya çalışan ve ne yazık ki yutturan başımızdakilerin hala kriz yok demelerine dayanamıyorum. 3. sayfalarda gördüğümüz haberlerin çoğunun ekonomik darlıklar nedeniyle kaynaklandığını bilmemize, ülkemizin bu derece zengin maden kaynakları olmasına rağmen işleyemememize, Yabancı Vakıflar tarafından sarılan ülkemizde kolumuzu kıpırdatamamıza, arkeolojik zenginliklerimizin yabancılar tarafından çalınmasına ses çıkartamayışımıza, benim verdiğim vergilerle pırlanta şirketerine ortak alan gelinciklere,uçak-gemi alanlara, parasızlık nedeniyle yurtlarda kalıp oradan kaçıp tinerci olan çocukların varlığını bilip de evinde rahat uyuyan bakanlara,yine benim ödediğim vergilerle 7 sülalasenin ömür boyu özel sağlık harcamalarını boynuma yüken emekli bakanlara,vekillere,ülkem büyük borçlar içindeyken trilyonlarca lirayı "asfalt know how"ına verdik diyen belediye başkanlarına,yandaş medyalara
DAYANAMIYORUM!

Ben daha çok yazarım yazmayayım en iyisi.. Okuyanları da depresyona sürüklemek istemem. Sadece YORULDUM ve gerçekten çok üzülüyorum......

ÖTV - KDV ÇILGINLIĞI

2009-03-27T14:41:00.004+02:00

Bu çılgınlık nedir diye düşünüyorum 1 haftadır. En sonunda bari bloguma da yazayım da sırf ben düşünüyor olmayayım dedim.

Ne zamandır annemin arabasını yenilemeyi düşünüyorduk, bu ÖTV&KDV indirimi de olunca İYİ BİR ARABA MARKAsında satış müdürü olan arkadaşımı aradım. Çok geç kaldınız,resmen showroomlara akın akın insan geliyor,biz böyle birşey hayatımızda görmedik dedi. EEE süpermiş,ben de 10 tane falan değil 1 araba alacağım dedim. Yok kalmadı, resmen ne ilçelerde ne bizde araba yok dedi. İnanamadım resmen. Annem bi bayiye gitti, beni aradı; " 1 araba var ama rengi mavi bu olmasın dimi?"diye beni aradı, aman anne hemen al demeye kalmadan annem alıyorum diye arkasını dönene kadar başkası aldı arabayı.

İnsanlar bu kadar mı arabaya açlarmış, bize kriz dokunurken milleti gerçekten de teğet mi geçiyormuş anlamadım resmen. Hayır hadi bizim zaten ihtiyacımız vardı,alalım dedik de bu kadar insanların tüm Türkiye showroomlarındaki arabaları tüketecek kadar mı arabaya ihtiyaçları vardııı..

yahu gülüyorum ağlanacak halimize...........

SEÇİM İŞLERİ-görelim&eğlenelim

2009-03-10T15:51:00.011+02:00

Gürültüsü ile, gökyüzünü göremeyeceğimiz kadar heryeri donatan bayrakları ile, adımınızı her attığınız yerde elinize tutuşturulan flyer,lokum(valla akp verdi bağdat caddesinde).. vb örnekleri ile bitsiiiin artık dediğimiz seçimler de bitiyor...

Hepimizin(en azından benim ve arkadaşlarımın) içinde bir korku var, genel seçimler kadar olmasa da bu seçimlerde de oyunu nereye atacağını bilmeyen insanlar var binlerce.. iş genel seçimlere gelince ben de bilmiyorum gerçekten çünkü gönlümce budur dediğim hiçbir parti yok, belediye seçimleri içinse daha kolay aslında seçim, belediyesine hizmetin kanıtlamış yada kanıtlayamamış adaylar arasında karar kılmak zamanı..

Neyse,hepimizin bildiği şeyleri yazacak değilim şimdi ben işin biraz daha mizahi tarafını kovalamaya karar verdim bugün. Kimler hangi sloganları söylemiş, ne tür vaatlerde bulunmuş,neler yapmış. Görelim,gülelim eğlenelim... TOP 3 YAPIYORUM..

TOP 1........ AKP Çeşme Belediye Başkan Aday Adayı

Mehmet Ali Gökçeoğlu Başkan seçilmesi halinde "Çeşme 2015" projelerini tanıtarak Çeşme'yi Dubai yapacağını iletmiş. Ben projelerinden birini ekledim gorun diye diğerlerine sitesinden bakabilirsiniz :)

Kendi web sitesi: http://www.mehmetaligokceoglu.com/joomla/index.phpoption=com_frontpage&Itemid=1
Hakında çıkan haberler:
http://www.tumgazeteler.com/?a=4626882

TOP2......................BAĞIMSIZ ADAY ABDURRAHMAN BOZTAŞ(bu geçen seneden)
Biz Fırıldak değiliz ve bu Tekerin Çemberine Çomak Sokarız konseptiyle seçilmiştir.

TOP 3 ......................MUSTAFA KARAK -DOMALAN

(resim anlatıyor ben bişey demeyeceğim)

SONUNDA BU DA OLDU

2009-03-06T16:37:00.004+02:00

Evet sonunda bu da oldu! Evlilik programlarının toplumun neredeyse hemen hemen her kesminde popüler hale gelmesi, arkadaşlık sitelerinde chat yapmak için internet cafelerde sabahlayan bir dünya insan olması, türbanlı (başörtülü demiyorum zira türban-başörtü arasında ciddi bir fark var biliyorsunuz) kızlarımızın da bu sitelerden tanıştığı arkidaşlarıyla bolbol kaynaştığının fark edilmesi burada da, islami(!) kesim için bir sektör olduğunun fark edilmesine yol açmış.
Akşam Gazetesinin internet sitesinde yukarıda yer alan banner'ı gördüm ve hemen sizlerle paylaşayım istedim. Çok güldüm...
Hayır bir de slogana bak(Deniz Feneri'nden çakma): Yüzyılın Mutluluk Hareketi
Ha bir de bembeyaz örtüler içinde temizliğin,saflığın belirtisi bir arkadaş var bannerda...
ay siz çok yaşayın emi....

KENDİN YAP KURTUL!!

2009-03-03T09:57:00.005+02:00

Öyle zamanlar oluyor ki, çok güvendiğin bir ekibin de olsa, lanet olsun kendi işimi kendim yapsam bin kat daha hızlı daha iyi yapardım diyorsun.

Belki ben fazla kontrol odaklıyım ve ben merkezliyimdir bilemiyorum ancak ne zaman başkalarına güvenip bir işimi bıraksam yada iş tamamlansın, sonucuna bakayım desem orada bir çuvallama oluyor. Bu sebeple, hiçbir zaman stajyerlerimle çok iyi çalışamamışımdır, onlar beni çok sevdiler-ben onları çok sevdim-işi de öğretebildiğim kadar iyi öğrettim ama gün sonunda onlara anlatarak vakit kaybedeceğim ve sonucunda yine bir dünya hata çıkacak bir işe sahip olmaktansa kendim yapmayı yeğledim.

Bir de tabii, kendin yapamayacağın işler var ki, onlarda da sürekli;

-"birazdan sende, bitiyor valla çok az kaldı" (tabi canım tabi)

-"bugün sana veririm demiştim ama olmadı işte bir sürü teknik problem çıktı, söz yarın sabah mailini açar açmaz göreceksin"

-"fikir gelmedi aklıma napayım,kıçımdan mı yazayım"(ama sen bu yüzden buradasın demek istiyorsun)

-"bu kadarcık zamanda bu kadar çıkar valla"(oysa işin briefi 1 ay önce verilmiş ama son 2 gecede iş bitmiş)

-"yetişmedi, öldüreyim mi kendimi" ( öldür valla, sen de kurtul ben de)

-"bir dünya bug çıktı,temizle temizle bitmiyor, haftasonundan önce veremem" ( bugları kim yaptı sanki?)

-"briefi değiştirmeseler bitmişti zaten" (briefi briefin değiştirilmesiyle görmüş olabilir :) )

.........................................

Özellikle interaktif projelerde sıtkım sıyrılıyor,sistem-teknik-oldu olmadı-baştan almam lazım-hard disk çöktü-sistem gitti-yandı bitti kül olduuuu.........

hepsini kendim yapabilsem, hepsini kendim yapacağımmmmm,ühühüüü

Media Cat ve Marketing Türkiye

2009-03-02T11:20:00.011+02:00

01 Şubat-Marketing Türkiye 01 Mart-Media Cat

Bizim sektörde hemen hemen her ajansa giren malumunuz 2 dergi vardır. Biri Media Cat, bir diğeri de Marketing Türkiye...
Bugün ajansa bu ayın Media Cat'i girince, bir de içini inceleyince şaşırdım. Nedenini birazdan açıklayacağım ama hedef kitlesi olarak biz bu dergilerden neler bekliyoruz,(en azından kendi adıma) ona bakalım.

Reklamcılık sektörü, kriz nedeniyle zor günler geçirse de hiçbir zaman sığ yada kısır döngüde bir sektör değildir. Her zaman yazacak, konuşacak, tartışacak bir sürü şey vardır. Internet'ten artık herşeye erişebiliyor olsak da ayda 1 ve 15 günde 1 gelen dergilerimize dokunarak yeni haberler,köşe yazarlarından yada farklı reklamveren-reklam ajansı yöneticilerinden/çalışanlarından fikirlerini, önerileri okumayı bekleriz. O hafta/ay olmuş büyük olaylarla ilgili bilgi dağarcığımıza ekleyebileceklerimizi bekleriz.

bigumigu gibi hemen hemen hergün sitesine yenilikleri ekleyebilen bir portal varken bunu dergilerin o koskocaman ofislerinde, koskocaman ekipleri ile hayli hayli daha iyi yapabileceklerini umarız...

Gel gör ki, dergiler de sanırım birçok reklam ajansının yaptığını yapıp maaş vermeden çalıştırmaya başladıkları stajyerlerinden olsa gerek gündemi hayli geriden takip ediyor.
Neredeyse 2 aydır daha fazla konuşulan "etnik marketing" konusuna Media Cat henüz yer vermeyi uygun görmüş, aynı şekilde "yemekteyiz" gibi ucuz maliyetle yüksek reyting getiren işlerle ilgili de bu ay bir haber yapmışlar. iyi de biz her 2 konuyu da zaten 1 Şubat sayılı Marketing Türkiye'de okumuştuk.

Burada amacım Marketing Türkiye'yi göklere çıkartmak övmek değil ama sürekli yenilenen, her geçen gün yeni gündem konularının olduğu bir sektörde gündemini kaybetmiş konuları okuyucuları ile buluşturmak da hata değil mi?

KREDİ KARTI BORCUNUZDAN KURTULUN!

2009-02-25T18:42:00.004+02:00

Bu ne mi? Valla 1 aydır her sabah Osmanbey metrosunun orada türbanlı bir kişisinin dağıtırken gördüğüm ama yolda dağıtılan şeyleri almaktan nefret ettiğim için almadığım en sonunda bu sabah ; "ulen, bu nedir ya?!?" diye merak edip aldığım bir flyer(minik broşür)ün başlığı/sloganı!
Alt başlıkları da yazayım dedim ama en iyisi sonra tarayayım ekleyeyim dedim, siz de görün ben de tek tek yazmaktan kurtulayım dedim...
Üşenmedim, aradım, nedir bu?-napıyorsunuz?- nasıl oluyor? diye sordum.
Bu arkadaşlar ki kendilerine "Grup İletişim Danışmanlık" diyorlar. Sizin üzerinde icralık durumda olmayan bir kredi kartınız varsa alıyorlar. Ben örnekleme istediğim için attım kafadan 7.000 TL borcum var dedim. Normal şartlar altında siz asgarisini ödeseniz bile aylık %5 faiz geliyor, işte biz onu ortadan kaldırıyoruz dedi. Bunlar aslen bir KVK bayisi imiş. Senin banka kredi kartı borcunu ödeyip, senden aylık %2.1 faiz oranı ekleyip( yıllık %25 ) senden yine çekiyorlar ama 12'ye bölmüş oluyorlarmış. Ve bu kartından 12'ye çekerek böldükleri para ile de kontör alıyorlar...mışşş, mışş da mış
yani 7.000 TL'yi öderlerse senden 8.800 TL çekiyorlar ve bunu 12'ye bölüyorlar ve sende ayda kredi kartına 729 TL ödemeye başlıyormuşsun.... eee ama zaten insanoğlu ayda 729 TL ödeyebilse kredi kartını kapatır mı diye bir soru geçiyor aklımdan ama bu faz oranları cartından curtundan anlamayan ben için pek bir sonuç çıkaramıyorum...
Bilemiyorum ??!?

KRİZ...

2009-02-09T11:08:00.008+02:00

Kriz elbette sanıldığı gibi teğet geçmiyor ne bizi ne de dünya'daki global şirketleri.

Geçen hafta Marketing Türkiye'de okuduğum bir habere göre, GOOGLE 3 mühendislik ofisini kapatacağını ve 100 kişiyi işten çıkaracağını açıklamış. Ekonominin mevcut durumunda, daha az kişiye ihtiyaç duyduklarını fark etmişler.

Bununla birlikte, çalışanlar için ücretsiz kafetaryanın kapatılması gibi daha keyfi harcamalarda da kesintiye gideceklermiş... Oysa, hepimiz internette dolaşan google ofis resimlerine bakar, oyun parkları, havuzları ve kafelerine imrenirdik, kriz sonunda onları da gooooogle'ladı....

Aynı dergide, Güven Borça'nın çok güzel de bir yazısı vardı,sonuna kadar katılmakla birlikte aynen aktarıyorum sonuna da 1-2 cümle ekliyorum, yorum size kalmış..

GÜVEN BORÇA:

"Sözün özü şudur arkadaşlar. Şu an içinden geçmekte olduğumuz kriz, biz pazarlamacılar için sanayi çağının sonunu "müjdelemektedir". Yirminci yüzyılda tarımın yaşadığı kaderi yirmibirinci yüzyılda sanayi yaşayacaktır. Artık fabrikaya sahip olmak tarlaya sahip olmak gibi birşey; önemli ama değerli değil."

Günümüz artık bilgi teknolojileri ve internet dünyası! Sanayinin yıkımı bizi daha çok internete yöneltecek. Üretim sanayide devam edecek ancak kazanan sanayici değil bunu internette pazarlayan olacak.. Bunu erken farkeden sanayi şirketleri için durum daha karlı elbette..

KADINLARA DAVRANIŞ BİÇİMİ...

2009-02-06T16:37:00.007+02:00

Dün çok kötü bir olaya şahit oldum. Öğle saatinde, çalıştığım işyerinin yakınında bir yere yemek yemeğe gittim ama dönerken o yolu yüreyecek hali kendimde bulamayınca, taksinin beni götüremeyeceği kadar kısa bir mesafe de olunca otobüs durağına gelen bir çift katlı ÜST BOSTANCI-TAKSİM otobüsünde buldum kendimi...

Otobüse adımımı attığımda bağrışmaların ortasında buldum kendimi bir anda. Zaten başlamış olan kavgada, yaklaşık 10 yaşındaki kızı ile seyahat eden bir bayan, bilet kesen muavine; "paramı geri istiyorum, size binerken Teşvikiye Cad'den geçiyor mu diye sordum, geçiyor dediğiniz için bindim, şimdi oradan geçmez diyorsunuz" diye bağırıyor. Kelli felli, pembe yanaklı, devletin tüm üst kademesinin İETT kökenli olduğu için kendine güveni yerinde olan muavin ise; " Teşvikiye'den hiçbir otobüs geçmez zaten,yürü git arkaya,çocuktan para aldım diye yapıyorsun,vermicem paranı yürü git,defol,defol!" diye bağırıyordu. O arada, "terbiyesiz" diyen kadının elini ve kendisi ittirdi muavin ve zaten ondan sonra herşey çirkinleşti. Ben muavine kadına nasıl el kaldırırsın diye bağırmaya, birisi (toplumdaki olaylara duyarlı,tepki gösteren az erkeklerden birisi) şoföre bağırmaya, otobüsteki bir polis memuru da muavinin ellerini tutarak kenara çekmeye başladı... Polisin yapacağı birşey var mıydı, yok muydu bilemiyorum, bu son kanun değişiklik ıvır-zıvırından sonra herşey kafamda allak bullak... Ama polis çok kibar bir şekilde,hanımefendinin sorduğuna ben de şahidim, parasını vermelisiniz dedikçe muavin ona da diklenmeye başladı. Olay, benim,polis memurunun ve kızıyla birlikte(parasını alamadan) bayanın otobüsten bağrış çağrış inmesiyle en azından orada son buldu. Ama polis, hanımefendiden aracın plakasını alarak şikayetçi olmasını ve kendisini şahit göstermesini rica etti.

Hem suçlu, hem güçlü insanların ülkesindeyiz. Milletvekillerinin bile %60-70'in adli sicil kaydı olduğu bir meclisin yönettiği bir toplumuz ama ben ne olursa olsun artık bu kadarını ummuyorum,ummak istemiyorum. İçim acıyor,parçalanıyor...

TEMPO Dergisi ve yaşanacak yerler...

2009-02-04T17:18:00.006+02:00

Tempo dergisi yüzünü değiştirmiş!Artık daha farklı, içinde eğlence tonu da olan, haftalık değil-aylık bir dergiye dönüşmüş... Biz de bu ay verdiği promosyonun da etkisinde kalarak (gökyüzünden Türkiye fotoğrafları) aldık.

İçeriği güzel, hoş ancak daha çıtır bir dergi olmuş... İçinde çok ilgimi de çeken aman bana ne diyeceğim de şeylerle dolu orta karar eğlencelik-okumalık bir dergi olmuş anlayacağınız..

Neyse, konularından birisi de; ikinci hayatlarını yaşayanlar. Buradan yanlış anlaşılma olmasın reenkarnasyon değil konu...

İstanbul gibi büyük metropollerde yaşayan kariyer düşküne, iş odaklı insanların bir süre sonra sakin,huzurlu daha az kazançlı yeni bir hayata başlama eğilimleri. Bu eğilimler için seçilen; Kaş, fethiye, Bozcaada,Gökçeada, Bodrum ... vb mekanlar...

Bu konuyu kapsayan yaklaşık 10-12 kişi ile görüşmüşler, hepsi de "oh be!hayat varmış, anladık!" diyor işin özü...

Ne zamandır ben de çekip gitmeyi düşünenlerden olduğum için,şöyle bir dönüp,kendi hayatımı süzünce;

06:30'da kalk

07:00'da evden çık

08:30'da işyerine gel

12:30'da yemeğe çık

13:30'da yemekten işe dön

......... işten çık (bu nokta noktalar bizim sektörün esnek çalışma saatinden kaynaklanıyor, zira burası 19:00 da olabilir 03:00'da...işe kalmış)

hep bu döngüyü yaşa, kazandığını kredi kartlarına,biraz daha iyi giyineyim,daha iyi yerlerde yemek yiyeyimlere harca. Ne kadar çok kazanırsan,o kadar çok harcamaya başla...........

Bu mudur yani, bunun için mi çalışıyoruz,yaşıyoruz...Hergün işyerinde stresten, nasıl yapacağım,baş edeceğimlerle uğraşıyoruz,kriz belimizi büküyor...

Hemen Bozcaada'da yer bakmaya, gidilse ne iş yapılırları düşünmeye başladım...

Üretmeden duramam ama bu yaşadığımızın da hayat olmadığı apaçık ortada...

2009-01-30T16:42:00.002+02:00

Eveeett, bu sene ilk konser haberimizi vermeye geldi sıra...

Her yıl 11 Şubat'ta Okay Temiz (bknz: http://www.okaytemiz.com/ ) doğumgünü sebebiyle yurtdışından birçok sanatçının da katılımıyla konser veriyor. Tüm bu sanatçıların arkasında da benim de dahil olduğum yaklaşık 40 kişilik bir Ritim Atölyesi grubu perküsyon aletleri çalarak onlara eşlik ediyor.

11 Şubat'ta Cemal Reşit Rey'de gerçekleşecek olan bu konsere tüm ritim severleri ve keyifli&müzik dolu saatler geçirmek isteyen herkesi bekliyoruz.

Lost in LOST

2009-01-28T09:08:00.004+02:00

Valla, bu LOST çılgınlığı tüm düyayı sararken, ben; "millet delirmiş, bu kadar popüler birşey hayatta izlenmez" diyordum. Ta ki, 2 hafta önce haftasonu evde otururken ne izleyeceğimize karar veremeyip, aa lost ilk sezon var hadi izleyelim, zaten o çılgınlık da kalmadı herhalde diyene kadar...

Ben bu kadar fanatiği olup, gece gündüz (hatta rüyalarımda bile) LOST düşünebileceğimi tahmin etmezdim.

İşe uykusuz gelmeyi bile gözüm alıyor,hele haftasonu sabah LOSTla uyanıp, evden hiç çıkmadan LOST izleyip,gece yatakta iki büklüm boynumla bile LOST'a devam ediyorum..

Yazarken çok abartmış olabilirim 2 haftada geldiğim mesafe 3. sezon ama bu bile benim için büyük birşey zira benim için temel ihtiyaçlar, dışarı, açıkhava çok daha cezbedici gelir.

Bu saplantılı halimebir kere daha şahit olmuştum ve aslında o daha fenaydı. Cnbc-e ALLY MCBEAL'i vermeye başlamıştı ve biz o zaman üniversteydik.

Ev arkadaşımla brlikte, son dersi bile kırar eve gelir acele bir sofra hazırlar, yemek masasının üstüne çektiğimiz televizyonumuzda ALLY izlerdik, diziye Robert DowneyJr. katıldıktan sonra daha da saplantı etmeye başladık o ayrı :)

Neyse yani diyeceğim o ki, ne menem bişey bu LOSTdemeyin, izleyin saplantı haline getirin, ipuçlarından senaryolar çıkartın (hele benim gibi komplo teoricisi iseniz yandınız...).

Duyduğuma göre, 5. sezon ilk bölümlerini Nevizade'deki cafeler plazma-bira-cips eşiliğinde 10 YTL'ye izleme şansı veriyorlarmış :)

Hadi hayırlısı, bu da sektör oldu...

ORGANİK DÜNYA

2009-01-26T11:51:00.006+02:00

Hayatımızdaki herşey organik oldu değil mi? Bu konuyu elbette ilk defa ben konuşmuyorum, zaten cıcığı çıktı ama geçenlerde bir arkadaşım doğal ürünler ürettiği için kullandığını söylediği çook ünlü bir kozmetik markasının ismini telaffuz edince geldi aklıma bu konu...

Bahsi geçen kozmetik markasını burada söyleyemem ancak İngiliz,neredeyse tüm AVM'lerdeolan bir marka olduğunu iletebilirim. Kaldı ki, görüntüsü .. vs yani çizdiği imajla ben "doğalım" havası yaratıyor gerçekten.
Neyse, bu markanın bu havayı yaratmasına rağmen ürün içeriklerine bakınca (bir de yeni bir yol keşfetmişler ambalajda üst üste 2 etiket yapıyorlar, ürünün içeriğini ilk etiketi kaldırınca ancak okuyabiliyorsun)dünya kadar kimyasal madde görüyorsun. Kimyasal maddeler elbette olacak sonuçta bu da bir kozmetik ürünü(krem, losyon.. vs) ancak 8-10 cm uzunluğunda içerikte olmaz ki!

Bu mevsimde organik domates diye satan yalancılar gibi "bu mevsimde domates mi yetişir yahu?"